دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 20 1 2010 05 22 Allelopatic Effects of Capparis spinosa, Herttia angustifolia and Peganum harmala on Germination and Seedling Growth of Wheat and Alfalfa اثر آللوپاتی گیاهان مرتعی کور، اسفند و کرقیچ بر روی جوانه‌زنی و رشد گیاهچه‌های گندم و یونجه 181 189 1417 FA حمید سودائی‌زاده - استادیار گروه مدیریت مناطق خشک و بیابانی، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی دانشگاه یزد محمدحسین حکیمی میبدی استادیار گروه مدیریت مناطق خشک و بیابانی، دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی دانشگاه یزد Journal Article 2009 05 25 An experiment was conducted to investigate the allelopathic effect of three range species, <em>C. spinosa, P. harmala </em>and <em>H. angustifolia</em> on germination and seedling growth of alfalfa and wheat. The experiment was performed at the Faculty of Natural Resources, Yazd University, in 2002. A completely randomized design with three replications was carried out in a factorial combination of three plant extracts (<em>C. spinosa, P. harmala </em>and <em>H. angustifolia) </em>and distilled water as control<em>,</em> two extract concentrations (50% and 100%) and two target species (alfalfa and wheat). Results indicated that the <em>C. spinosa</em> extract caused the greatest inhibitory effect on test plants. Reductions in seed germination, shoot length and weight were 86, 98 and 99%, respectively compared to control. Results of this experiment also showed that<em> C. spinosa</em> extract had a highly significant inhibitory effect on root length and weight when compared to control. Between two concentrations, 100% concentration has more inhibitory effect on the average of germination and shoot weight as well as shoot length. But, there was no significant difference between root weight and root length. The results of this experiment also showed that the inhibitory effects of both concentrations were higher on alfalfa than wheat. این مطالعه به منظور بررسی اثر آللوپاتی سه گونه مرتعی کور، اسفند و کرقیچ بر روی جوانه­زنی و رشد اولیه دو گیاه گندم و یونجه صورت گرفت. آزمایش مذکور در سال 2002 در دانشکده منابع طبیعی دانشگاه یزد اجرا گردید. در این بررسی نوع عصاره در چهار سطح شامل عصاره گیاهان کور، اسفند و کرقیچ و آب مقطر (شاهد) به عنوان فاکتور اول، غلظت عصاره در دو سطح 50 و 100 درصد به عنوان فاکتور دوم و گونه‌های زراعی گندم و یونجه به عنوان فاکتور سوم به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که در بین عصاره‌های گیاهی، عصاره گیاه کور بیشترین تأثیر را بر روی تعداد بذرهای جوانه­زده ، طول ساقه چه و وزن ساقه­چه داشت ومقدار این صفات را نسبت به شاهد به ترتیب حدود 86، 98 و 99 درصد کاهش داد. همچنین عصاره این گیاه در مقایسه با تیمار شاهد بر روی طول و وزن ریشه چه نیز اثر بازدارندگی شدیدی داشت. در بین دو غلظت مورد بررسی، غلظت 100 بر روی تعداد بذرجوانه زده، طول ساقه چه و وزن ساقه چه نسبت به غلظت 50 درصد از اثر بازدارندگی بیشتری برخوردار بود، ولی در مورد طول ریشه چه و وزن آن تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. همچنین بر اساس نتایج بدست آمده عصاره‌های به کار رفته در این آزمایش در هر دو غلظت بر روی یونجه بیش از گندم موثر بوده است.  https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1417_ba5d7b3cdff65d677f17ca121593bc43.pdf