دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 20 2 2010 05 22 Analysis of Genetic Diversity in Iranian Grasspea Landraces (Lathyrus sativus L.) based on Agronomic Traits and Seed Storage Proteins بررسی تنوع ژنتیکی توده‌های گیاه سنگینک (Lathyrus sativus L.) ایران از لحاظ صفات زراعی و پروتئین‌های ذخیره‌ای دانه 29 42 1499 FA ناصر مهنا دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز مصطفی ولیزاده دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز جاوید عمارت‌ پرداز دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز Journal Article 2014 06 16 Regarding the decreasing number of the available crop species for plant breeders, the study of “ignored” crops seems necessary, one of which is grasspea (<em>Lathyrus sativus</em>). In order to evaluation of the Iranian landraces of grasspea for agro-morphological traits, 26 accessions were planted in the field as an augmented design based on a complete block design with five replications.  Some traits, such as date of maturity, number of pods/plant, number of grains/pod, dry biomass, one-hundred grain weight, and grain yield per plant were studied. The analysis of variance showed that there is a significant difference between the agro-morphological traits.The cluster analysis of the landraces for their agro-morphological traits using UPGMA method resulted in three distinct groups: 1) Tabriz-1 and Tabriz-2, 2) Arak-246, and 3) the others. The diversity of the aforesaid 26 grasspea landraces as well as <em>Lathyrus ochrus</em> and <em>L. cicera</em> species for their total seed storage proteins using SDS-PAGE method was studied and 19 protein bands identified. The cluster analysis based on the SDS-PAGE results through UPGMA method and simple matching coefficient could separate Tabriz-2 as well as the two species from the remaining of the landraces being in a single group.   با توجه به کاهش تعداد گونه­های زراعی  قابل  دسترس برای اصلاح کنندگان نباتات ، بررسی گیاهان زراعی غیر مشهور مانند  گیاه سنگینک (<em>Lathyrus sativu</em>s ) ضروری به نظر می­رسد. در این تحقیق به منظور بررسی تنوع صفات زراعی و ریخت­شناختی بین توده­های بومی سنگینک ایران ، 26 توده در قالب یک طرح حجیم شده به صورت بلوک­های کامل تصادفی با پنج تکرار و سه شاهد در مزرعه کاشته شدند. صفات زمان رسیدگی، تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در نیام، بیوماس خشک­، وزن صد دانه و عملکرد دانه در بوته مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه­های آماری داده­ها  نشان داد که بین توده­ها از لحاظ صفات زراعی اختلاف معنی­داری وجود دارد.  در این آزمایش ، تعداد نیام در بوته، تعداد دانه در بوته و وزن هزار دانه، همبستگی بالایی را با عملکرد دانه در بوته داشتند. تجزیه کلاستر توده­ها بر اساس صفات زراعی  به روش UPGMA، توده­های مورد مطالعه را به سه گروه جدا گانه تقسیم نمود : الف) توده­های تبریز1و2­، ب) توده  اراک -246 و ج)  سایر توده­ها. تنوع پروتئین­های کل ذخیره­ای دانه در این 26 توده سنگینک و دو گونه<em>Lathyrus cicer</em> <em> و </em><em>L. ochrus</em> با استفاده ازروش الکتروفورز SDS-PAGE مورد مطالعه قرار گرفت و در مجموع تعداد 19 نوار پروتئینی برای آن­ها تشخیص داده شد. تجزیه کلاستر توده­ها و گونه­ها بر اساس وجود و عدم وجود نوارهای پروتئینی به روش UPGMA وبا  معیار فاصله ضریب تطابق ساده توانست توده سنگینک تبریز و دو گونه دیگر را از بقیه توده­ها تفکیک نماید وسایر  توده­ها در یک خوشه  جداگانه  قرار گرفتند. https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1499_05198414d179059423cda52a124cfe63.pdf