دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 3 2014 11 06 Intercropping Benefits of Foxtail Millet (Setaria italica) with Mungbean (Vigna radiata) as Influenced by Application of Different Manure Levels سودمندی کشت مخلوط ارزن دم روباهی (Setaria italica) و ماش (Vigna radiata) در شرایط مصرف سطوح مختلف کود دامی 75 86 2731 FA موسی خاتمی پور دانشجوی سابق کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل محمد‌رضا اصغری پور دانشیار گروه زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل علیرضا سیروس مهر استادیار گروه زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل Journal Article 2013 09 07 In this study, the effect of cropping systems and manure fertilizer application were examined on the growth, dry matter accumulation, and grain yield, in foxtail millet- mungbean intercropping. The experimental was performed on split plot with three amount of manure; 0, 15 and 30 t.ha^-1 comprising the main treatments, and five combinations of millet and mungbean (sole millet, sole mungbean, 15% mungbean + 100% millet, 30% mungbean + 100% millet, 45% mungbean + 100% Millet) as sub-treatments that were applied with three replications. The experiment was conducted at the Zabol University Research Farm in Zabol, south Iran during 2010. The experimental results indicated that different amount of manures; cropping systems and interactions of them had a significant impact on grain yield, forage yield, and one-thousand grain weight of both crops. The greatest grain and forage yield of mungbean and millet were obtained with sole mungbean and 30% mungbean + 100% Millet, respectively together with application of 30 t.ha^-1 manure. This was probably attributable to the positive effects of manure on soil chemical and physical properties as well better use of resources in mixture. Harvest index significantly influenced by the application of manure treatments in millet and by cropping systems in mungbean. Yield advantage in terms of land equivalent ratio (LER) for all the intercropping treatments was greater than unity. The 45% mungbean+100% millet cropping system exhibited the greatest absorption of PAR (Photsenthetically Active Radiation) in the canopy. به منظور بررسی تأثیر کود دامی و نسبت­های مختلف کشت مخلوط افزایشی بر رشد، عملکرد ماده خشک، علوفه و دانه ارزن دم روباهی و ماش آزمایشی به صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با 3 تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زابل، در سال زراعی 1389 اجرا گردید. در این آزمایش، عامل اصلی شامل 3 سطح کود دامی (صفر، 15 و 30 تن در هکتار) و عامل فرعی شامل نسبت‌های مختلف کاشت مخلوط افزایشی (کشت خالص ارزن، کشت خالص ماش، 100 درصد ارزن+15 درصد ماش، 100 درصد ارزن +30 درصد ماش و 100 درصد ارزن +45 درصد ماش) بود. نتایج حاصل از تجزیه آماری داده­ها نشان داد که سطوح مختلف کود دامی، نسبت­های کاشت و اثر متقابل بین آن­ها تأثیر معنی­داری بر عملکرد دانه، علوفه خشک و وزن هزار دانه دو گیاه ارزن و ماش داشتند. بالاترین عملکرد دانه و علوفه در ماش از کشت خالص آن و در ارزن از تیمار 30% ماش + 100% ارزن همراه با مصرف 30 تن در هکتار کود دامی بدست آمد. شاخص برداشت در ارزن تحت تأثیر کود دامی و در ماش تحت تأثیر نسبت‌های کاشت در سطح یک درصد معنی­دار بود. میزان نسبت برابری زمین در کشت­های مخلوط بزرگتر از یک بود که نشان دهنده برتری کشت مخلوط در مقایسه با کشت خالص می­باشد. بیشترین میزان جذب نور فعال فتوسنتزی مربوط به تیمار 45% ماش + 100% ارزن بود.  https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_2731_3eafe5d5698361737b8257b5537aa3f7.pdf