دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 25 2.1 2015 08 23 Competitive Response of Wheat (Triticum aestivum L.) and Wild Mustard (Sinapis arvensis L.) to Nitrogen under Saline Conditions واکنش رقابتی گندم نان (Triticum aestivum L.) و خردل وحشی (Sinapis arvensis L.) به سطوح نیتروژن در شرایط شوری 45 59 3874 FA محمد رضا مرادی تلاوت دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان عادل پشت دار دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان سیدعطاء الله سیادت دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول سیدهاشم موسوی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان Journal Article 2014 11 12 A pot experiment was carried out to investigate competition of wheat against wild mustard affected by salinity and N fertilizer levels, in Ramin Agriculture and Natural Resources University of Khouzestan greenhouses during 2012-2013. Experiment was Factorial in a completely randomized design in four replication. Experimental factors in trials was nitrogen levels (0, 60, 120 and 180 kg.ha^-1 from Urea fertilizer sources) and irrigation water salinity (0, 3, 6 and 9 ds.m^-1 by NaCl). Result show that the highest dry matter of wheat was obtained in 120 and 180 kg N.ha^-1 without salinity. In the rate of 120 kg N.ha^-1, there was no significant difference between salinity levels, in term of wheat dry matter. The lowest dry matter of wheat was observed in 9 ds.m-1 without nitrogen. Increase of nitrogen levels in saline conditions, caused to alleviate effect of salinity stress on wheat growth. However, further increase of N levels caused to decrease the competition ability of wheat against wild mustard and that failed to reduce the high levels of salinity reduces of wheat growth. <br />            به منظور بررسی رقابت گندم و خردل وحشی تحت شرایط مختلف شوری و سطوح کود نیتروژن، آزمایشی  گلدانی در گلخانه دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، در سال زراعی 92-1391 اجرا شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی سطوح نیتروژن (صفر، 60، 120 و 180 کیلوگرم در هکتار) و سطوح شوری آب آبیاری (صفر، 3، 6 و 9 دسی‌زیمنس بر متر) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که  بیشترین ماده‌ی خشک گندم در تیمارهای 120 و 180 کیلوگرم نیتروژن و بدون شوری به دست آمد. با مصرف 120 کیلوگرم نیتروژن، سطوح شوری چندان ماده‌ی خشک گندم را کاهش ندادند. کمترین ماده‌ی خشک گندم نیز در تیمار بدون مصرف نیتروژن و شوری 9 دسی‌زیمنس بر متر مشاهده شد. افزایش مصرف نیتروژن در شرایط شوری در آزمایش حاضر موجب کاهش اثر منفی تنش شوری بر ویژگی‌های رشد و فیزیولوژیک گندم گردید. با این حال افزایش بیش از حد نیتروژن سبب کاهش توان رقابت گندم در برابر علف هرز گردید. و نیز نتوانست از کاهش رشد گندم در سطح بالای شوری بکاهد. <br />  https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_3874_fc7a7f3216bb67bfff3a90ac280022c1.pdf