دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 25 3 2015 11 06 Quantifying of Ecological Sustainability of Greenhouse Production Systems in Sistan ارزیابی پایداری اکولوژیکی سیستم‌های تولید گلخانه‌ای در منطقه سیستان 31 41 3941 FA احمد لواسانی گروه زراعت- پردیس دانشگاه زابل احمد قنبری گروه زراعت- دانشکده کشاورزی- دانشگاه زابل محمدرضا اصغری پور گروه زراعت- دانشکده کشاورزی- دانشگاه زابل Journal Article 2014 07 28 Abstract <br />The aim of this study was to compile composite indicators for quantifying the ecological sustainability of greenhouse production in Sistan. These indices assesses information about the agricultural community-economically, producing crops and livestock, fertilizer and chemical materials, crop residue management, water and irrigation, tillage and mechanization, weed management and agrobiodiversity in greenhouse and farm. Data were collected from 100 farmers using a face-to-face questionnaire during 2012. After verification of the questionnaire data were analyzed. Average score of sustainability index in greenhouse system is 49.3 and 64.2 % of farmers have earned 40 or less scores. The results of step by step regression progressive showed that the most important factors determining the sustainability index in the systems were; crop species diversity, variety of herbicides and fungicides, crop residue management, and accessibility to inputs, respectively, while the use of chemical fertilizers, had no significant effect on sustainability index. The study of critical points revealed that to improve the greenhouse systems sustainability, training of farmers, helping them to achieve economic sustainability, improving crop and water resources management must be a priority. <br />  <br />  چکیده <br />هدف از این تحقیق تدوین شاخصی مرکب برای کمی کردن میزان پایداری بوم شناختی نظام‌های تولید گلخانه‌ای سیستان است. این شاخص‌ها اطلاعات در خصوص ساختار اجتماعی–اقتصادی کشاورزان، تولید محصولات زراعی و دامی، کود و مواد شیمیایی، مدیریت بقایای گیاهی، آب و آبیاری، خاکورزی و مکانیزاسیون، مدیریت علف‌های هرز و تنوع زیستی کشاورزی در گلخانه و مزرعه را ارزیابی می‌کند. داده‏های مورد نیاز برای این مطالعه با تکمیل پرسشنامه توسط 100 بهره‏بردار در سال 1391 آماده گردید. پس از راستی آزمایی پرسشنامه ‏ها داده‌ها تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که میانگین امتیاز شاخص پایداری در این نظام‌ها 3/49 است و 2/64 درصد آنها به امتیاز مساوی یا کمتر از 40 دست یافته‌اند. نتایج رگرسیون گام به گام پس رونده نشان داد که مهم ترین عوامل تعیین کننده شاخص پایداری در نظام‌های گلخانه‌ای مورد مطالعه به ترتیب، تنوع گونه‌ای زراعی، تنوع علف کش و قارچ کش، مدیریت بقایای گیاهی و دسترسی به نهاده‌ها بودند، در حالی که مصرف کودهای شیمیایی اثر تعیین کننده­ای بر شاخص پایداری نداشت. بررسی نقاط بحرانی نظام‌های گلخانه‌ای نشان داد که برای بهبود پایداری آن‌ها، آموزش کشاورزان، کمک به ثبات اقتصادی آنها، اصلاح مدیریت تولید محصول و مدیریت منابع آب از اولویت برخوردار هستند. <br />  <br />  https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_3941_9de8cca5a68615277f210ecd7ad45412.pdf