دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 28 1 2018 04 21 Improving Soybean (Glycine max L.) Growth and Yield by Integrated Mineral and Bio-Fertilizers Management بهبود شاخص‌های رشد و عملکرد سویا (Glycine max L.) با مدیریت تلفیقی کودهای زیستی و شیمیایی 19 35 7334 FA منوچهر شیری جناقرد دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی مغان، دانشگاه محقق اردبیلی مرتضی کامرانی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی مغان دانشگاه محقق اردبیلی سعید حکم علی پور گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور تهران یعقوب راعی گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز Journal Article 2018 05 05 In order to investigate growth indices, yield, and nitrogen and phosphorous content in soybean under bio- and chemical fertilizer application, a factorial experiment based on a randomized complete block design with three replications was carried out on the research farm of the Moghan College of Agriculture & Natural Resources during 2015. The first factor, Biosoy Bio-fertilizer containing different strains of <em>Bradyrhizobium japonicum</em> bacteria, included inoculation of seed and non-inoculation; and the second factor, chemical fertilizer, included non-application of fertilizers (0%), 50 kg.ha^-1 urea + 66 kg.ha^-1 diammonium phosphate (33%), 100 kg.ha^-1  urea + 132 kg.ha^-1  diammonium phosphate (66%), and 150 kg.ha^-1 urea + 200 kg.ha^-1 diammonium phosphate (100%). The results showed that the lowest leaf area index (2.17), total dry matter accumulation (374.17 g.m^-2), crop growth rate (8.6 g.m^-2.d^-1), grain yield (3738.3 kg.ha^-1), and leaf chlorophyll index (20.83) values were observed from the combined treatment of non-inoculation and non-application of fertilizer. The highest values of leaf area index (5.46), total dry matter accumulation (784.5 g.m^-2), crop growth rate (21 g.m^-2.d^-1), grain yield (7602.8 kg.ha^-1), and leaf chlorophyll index (38.16) were recorded from the combined treatment of inoculation by Biosoy and 33% of chemical fertilizer. Inoculation treatments significantly showed higher nitrogen content and nitrogen to phosphorus ratio than non-inoculated ones. All-told, soybean inoculation with Biosoy bio-fertilizer containing <em>Bradyrhizobium japonicum</em> bacteria not only increases soybean growth, development and yield, but also, reduces chemical fertilizers usage, production costs, and environmental risks. <br />  به منظور ارزیابی شاخص­های رشد، عملکرد و مقدار نیتروژن و فسفر اندام هوایی سویا تحت تأثیر کودهای شیمیایی و زیستی، آزمایشی در سال 1394 به­صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی مغان انجام گرفت. فاکتور اول، کود زیستی بایوسوی حاوی سویه­های مختلف باکتری <em>Bradyrhizobium japonicom</em>  شامل تلقیح بذور و عدم تلقیح آنها و فاکتور دوم کود شیمیایی شامل عدم کاربرد کود (صفر %)، 50 کیلوگرم در هکتار اوره + 66 کیلوگرم در هکتار دی­آمونیوم فسفات (33%)، 100 کیلوگرم در هکتار اوره + 132 کیلوگرم در هکتار دی­آمونیوم فسفات (66%)، 150 کیلوگرم در هکتار اوره + 200 کیلوگرم در هکتار دی­آمونیوم فسفات (100%) بود. نتایج نشان داد که کمترین مقدار شاخص سطح برگ (17/2)، تجمع ماده خشک کل (17/374 گرم در متر مربع)، سرعت رشد محصول (6/8 گرم در متر مربع در روز)، عملکرد دانه (3/3738 کیلوگرم در هکتار) و شاخص کلروفیل برگ (83/20) برای ترکیب تیماری عدم تلقیح و عدم کاربرد کود شیمیایی ثبت شد و بیشترین مقادیر شاخص سطح برگ (46/5)، تجمع ماده خشک کل (5/784 گرم در متر مربع)، سرعت رشد محصول (21 گرم در متر مربع در روز)، عملکرد دانه (8/7602 کیلوگرم در هکتار)، شاخص کلروفیل برگ (16/38) از ترکیب تیماری تلقیح با بایوسوی و 33 درصد کودهای شیمیایی به­ دست آمد. تیمار تلقیح با بایوسوی نسبت به عدم تلقیح برتری معنی­داری از نظر درصد نیتروژن اندام­های هوایی و نسبت نیتروژن به فسفر نشان داد. بنابراین با تلقیح بذرهای سویا با کود زیستی بایوسوی می­توان علاوه بر افزایش رشد، نمو و عملکرد گیاه، از مصرف کودهای شیمیایی، هزینه تولید  و خطرات زیست محیطی کاست. <br />   https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_7334_b7d8f5ab78950f032ac1858821449965.pdf