دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 28 1 2018 05 05 Evaluation of Rice Plant Response to Nitrogen, Phosphours and Potassium Based on Site-Specific Nutrient Management (SSNM) ارزیابی پاسخ برنج(Oryza Sativa L.) به ‌مصرف نیتروژن، فسفر و پتاسیم براساس مدیریت تغذیه خاص مکان (SSNM) 235 248 7355 FA حسن شکری واحد موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، رشت ناصر دواتگر موسسه تحقیقات خاک و آب کشور، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، کرج مسعود کاوسی موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، رشت شهریار بابازاده موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، رشت Journal Article 2016 11 09 Site specific nutrient management technique can increase nutrients use efficiency, prevent non-selective use of fertilizers and provide better performance of fertilizers. Optimizing fertilizer application was used in this study by site specific nutrient management technique through indigenous soil nutrient supply, crop nutrient demand (expected yield) and nutrients recovery. Twenty two selected farms were located in west Guilan and varied widly in soil properties, and agricultural practice management. In each research area were divided into four plots (each plot had 12 square meters). The fertilizers treatments determined through Doberman method (N₀, P₀, K₀, and NPK). Morphological characters, yield and yield components and nitrogen, phosphorus and potassium in soil and plants after harvest were meseared. Also provided indigenous nutrition elements to consider the yield were calculated. The results showed in 6 farms (27%), applied nitrogen were more and in 14 farms (63%) were less than the recommended dose. Furthermore only 2 farms were in recommended range. Phosphorus supply in all fields was more than the recommended dose. This increased consumption ranged from 52 to 85 kg.ha^-1 P2O5. Also according to site specific nutrient management, 10 farms had more potassium intake equivalent to 95 to 129 kg.ha^-1 than the recommended dose and in 12 farms the recommended dose was high and must consume less potassium to achieve optimal yield.The results indicate that current fertilizer recommendations based on testing in a region can not be justified for other areas.   در ‌این تحقیق بهینه‌سازی مصرف کود بر ‌اساس مدیریت تغذیه خاص مکان بر اساس پتانسیل عرضه عنصر‌ غذایی بومی‌ خاک و میزان نیاز محصول به عنصر غذایی برای عملکرد مورد انتظار و نیز راندمان بازیافت عناصر غذایی بررسی شد. در22 مزرعه شالیزاری تیمارهای کودی P₀, N₀  K₀, وNPK  اعمال گردید. میزان عملکرد و برخی اجزای عملکرد برنج و همچنین نیتروژن، فسفر و پتاسیم خاک و گیاه اندازه‌گیری و تامین عناصر غذایی بومی با توجه به عملکرد گیاه محاسبه شدند. نتایج نشان داد، نیتروژن در 27 درصد از مزارع باید بیشتر از مقدار توصیه شده و در63 درصد نیز باید کمتر از مقدار توصیه شده رایج مصرف می‌شد. در2 مزرعه مقدار توصیه شده با مقدار بدست آمده از روش خاص مکان یکسان بود. در تمامی مزارع مورد مطالعه براساس مدیریت کودی خاص مکان فسفر باید بیشتر از مقدار توصیه شده مصرف می‌شد و این افزایش مصرف از محدوده 52 تا 85 کیلوگرم در هکتار P₂O₅ متغیر بود. در مورد پتاسیم در10 مزرعه باید پتاسیم بیشتری معادل 95 تا 129 کیلوگرم در‌هکتار از مقدار توصیه شده مصرف می‌شد و در12 مزرعه مقدار توصیه شده زیاد بود و برای رسیدن به عملکرد مطلوب باید پتاسیم کمتری مصرف می‌شد. نتایج بدست آمده به خوبی نشان داد که توصیه‌های کودی رایج بر مبنای انجام آزمایش در یک منطقه نمی‌تواند برای سایر مناطق نیز قابل توصیه باشد. در نتیجه ضرورت انجام توصیه کودی بر مبنای مدیریت خاص مکان بیشتر مشخص می‌گردد.   https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_7355_62525a8d19222fd4ad29df57c8f75061.pdf