<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه تبریز</PublisherName>
				<JournalTitle>دانش کشاورزی وتولید پایدار</JournalTitle>
				<Issn>2476-4310</Issn>
				<Volume>28</Volume>
				<Issue>4</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2018</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>31</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Evaluation of Yield and Protein Content of Safflower (Carthamus tinctorius L.) in Intercropping with Faba bean (Vicia faba L.) under Biological and Chemical Fertilizers</ArticleTitle>
<VernacularTitle>ارزیابی عملکرد و پروتئین گلرنگ (Carthamus tinctorius L.) در کشت مخلوط با باقلا (Vicia faba L.) تحت تاثیر کودهای زیستی و شیمیایی</VernacularTitle>
			<FirstPage>247</FirstPage>
			<LastPage>260</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">8388</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محمودرضا</FirstName>
					<LastName>سعیدی</LastName>
<Affiliation>گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>یعقوب</FirstName>
					<LastName>راعی</LastName>
<Affiliation>گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>روح اله</FirstName>
					<LastName>امینی</LastName>
<Affiliation>گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>اکبر</FirstName>
					<LastName>تقی زاده</LastName>
<Affiliation>گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>بهمن</FirstName>
					<LastName>پاسبان اسلام</LastName>
<Affiliation>بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تبریز، ایران</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2018</Year>
					<Month>05</Month>
					<Day>07</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>     Intercropping and biofertilizer application are the important strategies for reducing the risks of agricultural production and enhancing crop yield and quality in developing sustainable agriculture. In order to evaluate the effect of chemical and biofertilizers in safflower/faba bean intercropping, two field experiments were carried out based on a randomized complete block design with three replications at the Research Farm of the Faculty of Agriculture, University of Tabriz in 2015 and 2016. The first factor was including four cropping systems including sole croppings of safflower and faba bean; two intercropping patterns with ratio of 1:1 and 2:1 (safflower/faba bean). The second factor was four levels of fertilizers including no fertilizer,100% chemical fertilizer (urea+ triple superphosphate), 30% and 60% chemical fertilizer + biofertilizer (Azoto barvar1 + Phosphate barvar 2). Results revealed that the integrated use of chemical and biological fertilizers in intercropped plants (1:1) caused to increasing yield components of safflower and protein harvest index for both years. The highest oil and protein content was also attributed to plants fed by 60% chemical plus biological fertilizers. Land equivalent ratio and relative value total was above 1.00 in all treatments, and the highest amount of them were achived from intercropping patterns with ratio of 1:1 and the combinative application of 60% chemical and biological fertilizers. Therefore, it was concluded that intercropping (safflower/faba bean) with integrated use of the reduced chemical and biological fertilizers, improved growth and quality of safflower. &lt;br /&gt; </Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">کشت مخلوط و کاربرد کودهای زیستی از راهکارهای مهم کشاورزی پایدار در جهت کاهش خطر تخریب منابع محیطی و بهبود تولید محصولات زراعی هستند. بر این اساس، به منظور بررسی اثر کودهای شیمیایی و زیستی بر کشت مخلوط گلرنگ و باقلا، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در دو سال زراعی 1394 و 1395 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، به اجرا در آمد. فاکتور اول چهار الگوی کاشت شامل کشت خالص گلرنگ و باقلا، کشت مخلوط با نسبت­های 1:1 و 2:1 به ترتیب باقلا و گلرنگ و فاکتور دوم مصرف کود در چهار سطح شامل عدم کاربرد کود (شاهد)، کاربرد 100 درصد کود شیمیایی (اوره+ سوپرفسفات تریپل)، مصرف تلفیقی 30  و60 درصد کود شیمیایی بعلاوه کودهای زیستی (ازتوبارور 1 و فسفات بارور 2) بودند. نتایج نشان داد که مصرف تلفیقی 60 درصد کود شیمیایی و کودهای زیستی در سیستم کشت مخلوط 1:1، موجب افزایش اجزای عملکرد گلرنگ و شاخص برداشت پروتئین در هر دو سال شد. بیشترین میزان روغن و پروتئین دانه نیز به گیاهان تغذیه شده با تلفیق کود زیستی بعلاوه 60 درصد کود شیمیایی مربوط بود. در کلیه تیمارها، نسبت برابری زمین و مجموع ارزش نسبی بالاتر از یک بودند و بیشترین میزان آنها در سیستم کشت مخلوط 1:1 با مصرف تلفیقی کود زیستی و 60 درصد کود شیمیایی حاصل شد. نتایج این پژوهش نشان داد که کشت مخلوط و کاربرد تلفیقی کودهای شیمیایی (به میزان کمتر) و زیستی باعث بهبود رشد و تولید گلرنگ می­شود.&lt;br /&gt;  </OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">پروتئین دانه</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">عملکرد</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">کشت مخلوط</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">کود زیستی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نسبت برابری زمین</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_8388_8d4eeeec275e3800b138714fa37deb83.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
