دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 Study of Some Agronomical Characteristics of Maize in Intercropping with Faba bean بررسی برخی ویژگی های زراعی ذرت (Zea mays L.)در کشت مخلوط با باقلا L.) Vicia faba) 1 16 1262 FA اسماعیل رضائی چیانه دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز عادل دباغ محمدی نسب دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز کاظم قاسمی گلعذانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز سعید اهری‌زاد دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز Journal Article 2014 05 05 In order to evaluate intercropping of maize (Zea mays L.) and faba bean (Vicia faba L.), a field experiment was conducted as factorial on the bases of randomized complete block design with three replications. Treatments were intercropped combinations of maize densities (6, 7 and 8 plant/ m2) and faba bean densities (30, 40 and 50 plant/ m2) and 6 sole-cropped treatments. Two species intercropped as additive series. Results revealed that the effects of maize density were significant on ear length, number of seed rows per ear, seeds per row and seeds per ear, grain yield of maize and biological yield of maize. The faba bean density significantly affected all measured traits of maize except the number of seed row per ear and100- maize kernel weight. The grain and biological yields of maize were significantly affected by interaction of maize and faba bean density. In monocropping, grain yield of maize increased, with increasing maize density at plant per square meter. The grain and biological yields of maize in intercropping were higher than those in mono cropping. However, plant density had not significant effect on grain and biological yields in intercropping. Intercropping rate of 6 maize and 30 faba-bean plants is introduced as advantageous system. به منظوربررسی برخی ویژگیهای زراعی ذرت در کشت مخلوط با باقلا، آزمایشی در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز واقع در خلعتپوشان در سال 1386 اجرا گردید. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار و 15 تیمار پیاده شد. تیمارها شامل سه تراکم کشت خالص ذرت (شش، هفت و هشت بوته در مترمربع)، سه تراکم کشت خالص باقلا (30، 40 و 50 بوته در متر مربع) و 9 ترکیب تیماری برای دو گونه بودند. کشت مخلوط به روش افزایشی انجام شد. بر اساس نتایج بدست آمده، اثر تراکم ذرت بر طول بلال، تعداد ردیف دانه در بلال، تعداد دانه در ردیف، تعداد دانه در بلال، عملکرد دانه در متر مربع و عملکرد بیولوژیک در متر مربع معنیدار شد. اثر تراکم باقلا به جز تعداد ردیف دانه در بلال و وزن هزار دانه بر سایر صفات مورد بررسی در ذرت معنی‌دار به دست آمد. اثر متقابل نیز بر عملکرد دانه در متر مربع و عملکرد بیولوژیک درمتر مربع معنیدار بود. نتایج آزمایش نشان داد، با بالا رفتن تراکم ذرت در کشت خالص، عملکرد ذرت در واحد سطح افزایش یافت. عملکرد دانه و بیولوژیک ذرت در کشتهای خالص بالا تر از مخلوط بدست آمد. عملکرد دانه و بیولوژیک ذرت چندان تحت تاثیر تراکمهای مختلف ذرت با باقلا در کشت مخلوط قرار نگرفتند. بنابراین تیمار تراکمی شش بوته ذرت با 30 بوته باقلا به عنوان کشت مخلوط دارای مزیت تولید معرفی میگردد.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1262_14ae0b57f597ada94fae1d97c092bede.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 Comparison of Sustainable Agriculture of Practices in Vegetables of Jiroft County (Case Study: Onions, Potatos and Tomatos) مقایسه پایداری عملیات کشاورزی در سبزیجات شهرستان جیرفت (مطالعه موردی پیاز، سیب زمینی و گوجه فرنگی) 15 28 1263 FA محسن عادلی ساردوئی گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تبریز باب اله حیاتی گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تبریز شاپور ظریفیان گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تبریز سید داود حسینی نسب دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز رسول محمد رضایی گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تبریز Journal Article 2014 05 05 According to FAO statistics of the one-third of the world population still are envisaging with food deficiency. Hence, it clearly shows this fact that the conventional agricultural systems in achieving the human needs of food is relatively unsuccessful, yet, with some furthers adverse environmental effects. Thus, sustainable agriculture has been considered as the most effective solution for this matter by experts. Because of the roles and importance of agriculture in the economy and in employment of Jiroft County and due to the vegetables' place in consumers' health, this study has been accomplish with the aim of comparing the sustainable agricultural practices in onions, potatoes and tomatoes produced in Jiroft in 2008-2009 production year. For this purpose 197 farmers were selected throught the appropriate stratified random sampling from their population. The results showed that 52/3 percent of producers perform unsustainable and relatively unsustainable agricultural practices and only 31 and 16/7 percent of them are within the relatively sustainable and sustainable classes respectively. The results of multivariate analysis of variance show that potatoes farms are located in some more unsuitable circumstances than the onions and tomatoes farms. The results also showed that the causes of sustainability in agricultural operations of tomatoes producers compared with onions and potatoes producers is in their better management of weed control, cultivation and soil fertility. On the other hand superior sustainability of onions producers is in their pests and diseases control management as compared with that of potatoes producers. بر اساس گزارش سازمانهای جهانی حدود یک سوم جمعیت امروزی جهان با فقر غذایی مواجه هستند. آمار موجود این واقعیت را روشن میسازد که سیستمهای مرسوم کشاورزی در دستیابی به تامین نیاز غذایی بشر ناکارآمد بودهاند. از این رو کشاورزی پایدار به عنوان کارآمدترین راه حل از سوی متخصصان مد نظر قرار گرفته است. به سبب نقش و اهمیت بخش کشاورزی در اقتصاد و اشتغال شهرستان جیرفت و جایگاه سبزیجات در سلامتی مصرف کنندگان، تحقیق حاضر با هدف مقایسه پایداری عملیات کشاورزی سه محصول پیاز، سیب زمینی و گوجه فرنگی در سال زراعی 88-1387 در شهرستان جیرفت صورت پذیرفته است. به این منظور تعداد 197 کشاورز به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای نسبتی متناسب از بین جامعه آماری انتخاب گردید. نتایج تحقیق نشان داد که 3/52 درصد بهره برداران در گروه با عملیات کشاورزی ناپایدار و نسبتاً ناپایدار قرار دارند و تنها 31 و 7/16 درصد آنها به ترتیب در طبقه نسبتاً پایدار و پایدار قرار میگیرند. نتایج آزمون تجزیه واریانس چند متغیره نشان داد که به طور کلی مزارع سیبزمینی نسبت به مزارع پیاز و گوجهفرنگی در وضعیت نامناسب تری از نظر پایداری عملیات کشاورزی قرار دارند. نتایج همچنین نشان داد که علت پایداری عملیات کشاورزی در گوجه فرنگی کاران نسبت به پیاز و سیب زمینی کاران در مدیریت بهتر کنترل علفهایهرز، کشت و مدیریت خاک میباشد، و از سوی دیگر نیز برتری پایداری پیاز کاران نسبت به سیب زمینی کاران در مدیریت کنترل آفات و بیماریها میباشد.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1263_bbe85222d7121e52865e64579cb869bb.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 Different Tillage Methods Impacts on a Clay Soil Properties and Wheat Production in Rotation with Chickpea under Rainfed Condition اثر روش‌های مختلف خاک‌ورزی بر خواص خاک رسی و عملکرد گندم در تناوب با نخود در شرایط دیم 29 41 1264 FA رضا رحیم‌زاده موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور حسین نوید دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز Journal Article 2014 05 05 Regarding to suitable tillage system achievement for wheat production in rotation with chickpea cultivation, five different tillage methods were examined during the 5 years (2004-08) in Dryland Agricultural Research Institute (DARI) of Maragheh with four replicates in randomized complete block design (RCBD). The five tillage treatments were T1= moldboard plow + roller, T2= chisel plow + roller, T3= cyclotiler, T4= sweep + roller and T5= no-tillage. Soil physical and chemical properties accompanied with wheat production were measured. Results obtained by statistical analysis showed that the treatments had significant effects on bulk density (BD) and soil pH. T1 (1.23 gr/cm3 in average) had most effect on decrease of soil compaction although; the differences were not significant compared with T4 and T3. T5 (1.34 gr/cm3 in average) had Maximum BD. T5 (7.39 in average) had minimum pH in compared with other treatments. The treatments had no significant in Organic mater (OC), but T5 and reduced tillage (T2 and T4) tended to increase the OC. The treatments had no significant differences in soil moisture. The results showed that decreased of BD, tended to increase soil moisture. The combine analysis showed that the treatments had no significant differences in grain yield. According to result and advantages of different tillage methods, T2 and T4 could be suggested instead of T1. برای دستیابی به روش خاک‌ورزی مناسب در تناوب گندم با نخود، پنج روش خاک‌ورزی مختلف شامل 1- گاوآهن برگرداندار + غلطک (1T- روش مرسوم). 2- گاوآهن قلمی + غلطک (2T). 3- سیکلوتیلر (3T). 4- پنجه غازی+ غلطک (4T) 5- بی خاک ورزی (5T)، به مدت پنج سال در ایستگاه تحقیقات دیم مراغه در چهار تکرار به صورت طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی اجراء گردید. خواص فیزیکی و شیمیایی خاک به همراه عملکرد محصول گندم اندازهگیری شد. نتایج تجزیه آماری نشان داد که اثر روش خاک‌ورزی بر روی جرم مخصوص ظاهری خاک معنی‌دار بوده و 1T با میانگین 23/1 گرم بر سانتی‌متر مکعب بیشترین تاثیر در کاهش تراکم را داشته و با 4T و 3T در یک کلاس قرار گرفت. 5T با میانگین 34/1 گرم بر سانتی‌متر مکعب بیشترین میزان جرم مخصوص را داشت. از میان خواص خاک، اختلاف بین تیمارها از نظر واکنش خاک معنی‌دار و 5T با میانگین 39/7 نسبت به سایر تیمارها کمترین مقدار را داشت. از نظر کربن آلی اختلاف بین تیمارها معنیدار نبود ولی نتایج، افزایش کربن آلی در 2T و 4T و 5T را نسبت به روش مرسوم نشان داد. اختلاف بین روشهای مختلف خاک‌ورزی از نظر رطوبت در خاک معنیدار نشد. نتایج نشان داد، تیمارهایی که کمترین جرم مخصوص ظاهری خاک را داشتند نسبت به تیمارهای دیگر دارای رطوبت بیشتری بودند. از نظر عملکرد محصول اختلاف بین تیمارها معنی‌دار نشد. با توجه به نتایج بدست آمده و مزایای هر یک از روشهای مختلف خاک‌ورزی می‌توان روشهای کم خاک‌ورزی 2T یا 4T را به جای روش مرسوم 1T پیشنهاد نمود.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1264_79e37c12919c63979aeed0ac5575673e.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 A Integer Linear Programming Agricultural Machinery Fleet Selection Model for Multicropping Systems ارائه مدل انتخاب ناوگان ماشینی مزارع چندکشتی بر اساس برنامه‌ریزی خطی عدد صحیح 43 55 1265 FA امیرعباس بختیاری گروه ماشین های کشاورزی دانشگاه تبریز حسین نوید گروه ماشین های کشاورزی دانشگاه تبریز جواد حسین زاد گروه ماشین های کشاورزی دانشگاه تبریز Journal Article 2014 05 05 Each enterprise considering its structure, requires different types of management to achieve the goals. Management of farmlands mechanized agricultural systems is one of the important factors to succeed farmers. In this research, a model was developed to select agricultural machinery fleet, particularly in multicropping systems. The Model was a linear integer optimization model for minimization of costs and performed under LP-ILP (QSB) program. Raw data for three crops of wheat, barley and potato were obtained from the Ahyai Agriculture Complex located in Hamedan city, and related analyses were performed. Finally, according to the constraints of working periods, optimal required machinery set was calculated and proposed. This optimal machinery set supplied machinery requirements of farms and also minimized machinery costs. هر بنگاه اقتصادی برای نیل به اهداف خود با توجه به ساختارش، نیازمند گونههای مختلفی از مدیریت است. در مزارع کشاورزی مدیریت سیستمهای مکانیزه یکی از زمینههای مؤثر در موفقیت کشاورز محسوب میشود. در این پژوهش مدلی برای انتخاب ناوگان ماشینهای کشاورزی به ویژه در مزارع چندکشتی مطرح شده است. مدل به کار گرفته شده یک مدل بهینه‌سازی خطی عدد صحیح با هدف کمینهسازی هزینهها می‌باشد که تحت برنامهLP-ILP (QSB) اجرا شد. دادههای خام از مجتمع کشاورزی احیایی واقع در شهرستان همدان تهیه و برای سه محصول گندم، جو و سیبزمینی آنالیزهای مربوطه انجام شد. در نهایت مجموعه بهینه ماشینهای مورد نیاز در مزرعه با توجه به محدودیتهای دورههای کاری محاسبه و پیشنهاد گردید. این مجموعه بهینه ضمن تأمین نیازهای ماشینی مزارع، هزینههای مربوط به ماشینها را کمینه کرد.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1265_a75748d13d8fffbc83b019ca6381b9a5.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 Effects of Operating Parameters on Threshing Efficiency Control the Amount of Threshing Loss اثر پارامترهای کاری بر بازده کوبنده به منظور کنترل افت کوبنده 57 67 1266 FA علی میرزازاده دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز شمس‌اله عبداله‌پور دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز محمد مقدم دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز Journal Article 2014 05 05 Performance of grain harvesters is estimated by Threshing Power, losses fuel consumption. Grain loss is the most important of them. Total grain losses of combine harvesters in Iran is about 20% of production and sometimes higher. One of ways concern to loss reduction is separation of harvesting processes and providing a desire Mathematical Model for them by investing and measuring of important parameters in losses. Threshing is one of these processes which has more effect on combine performance. Threshing efficiency varies in reverse with threshing loss. It is desire to maximize threshing efficiency in threshing mechanism, because it will decrease the threshing losses and the load of separation mechanisms. Height of stem, feed rate, space between threshing drum and concave and rotational speed of threshing drum are operating factors which not only effect threshing efficiency but also combine loss. In order investigate the effect of mentioned parameters on threshing efficiency an experiment was conducted In 4×3×3 factorial pattern with completely randomize blocks design. Independent variables in these experiments were stem height, feed rate, clearance ratio and rotational speed of threshing cylinder. Threshing efficiency was considered as dependent variable. Analysis of variance showed that all variables had significant effect on threshing efficiency but interaction effects of them were not significant (P<0.01).Threshing efficiency increase when stem height, feed rate, and threshing clearance decreased. Also as rotational speed of cylinder increased, threshing efficiency increased. Multiple regression was used to express relation between dependent and independent parameters. The most compatible model for threshing of materials (y1) was as follow: y1=a0 e (a1x1+ a2x2+ a3x3+ a4x4) Which x1, x2, x3 and x4 were stem height, feed rate, threshing clearance rate and speed of threshing cylinder respectively and a0, a1, a2, a3 and a4 were constants. کارکرد کمباینهای غلات با سه عامل توان کوبش، افت محصول و مصرف سوخت سنجیده میشود. افت محصول مهمترین عامل از عوامل فوق میباشد که مجموع افت کمباین غلات در ایران به 20% و حتی بیشتر میرسد. یکی از راههای کاهش افت در کمباین غلات، تفکیک فرآیندها و ارائه مدل ریاضی متناسب برای تک تک آنها بر پایهی بررسی و اندازه گیری عوامل موثر در افتهاست . یکی از فرآیندهای مهم در عملیات برداشت غلات توسط کمباین، عبارت از کوبش مواد میباشد که تاثیر بیشتری بر عملکرد کمباین دارد. بازده کوبنده با افت کوبنده رابطه عکس دارد. حداکثر کوبش مواد سبب کاهش کزل تولیدی و در نتیجه کاهش افت کوبنده میشود. ارتفاع ساقه، شدت تغذیه، فاصله کوبنده و ضدکوبنده و سرعت دورانی کوبنده از عوامل کاری موثر در بازده کوبندهو افت کوبنده کمباین میباشند. دراین راستا، یک آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه بلوکهای کامل تصادفی و با سه تکرار با کمباین سهند s68 انجام گرفت. متغیرهای مستقل مد نظر در این آزمایشها عبارت بودند از: ارتفاع ساقه، نرخ تغذیه، نسبت لقی کوبنده و سرعت کوبنده. بازده کوبیده شدن مواد در کوبنده نیز به عنوان پارامتر وابسته در نظر گرفته شد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس نشان داد که اثر هر چهار فاکتور روی میزان کوبش و در نتیجه افت واحد کوبنده در سطح احتمال 01/0 معنیدار و اثرات متقابل فاکتورها غیر معنیدار میباشد. به طوری که میزان کوبش با کاهش ارتفاع برش، کاهش شدت تغذیه، کاهش فاصله کوبنده و ضدکوبنده و افزایش دور کوبنده افزایش یافت. با توجه به معنیدار بودن اثر این چهار عامل روی کوبش و برای بیان رابطه ریاضی متغیرهای مستقل (ارتفاع ساقه، نرخ تغذیه، نسبت لقی کوبنده و سرعت کوبنده) با متغیر وابسته (میزان کوبش) از رگرسیون چند متغیره استفاده گردید. نتایج حاصل از تجزیه واریانس رگرسیون نشان داد که یک رابطه معنیداری در سطح احتمال 001/0 بین متغیرهای مستقل و وابسته وجود دارد. در نهایت مناسب ترین مدل برای میزان کوبش مواد (y1)به ترتیب زیر برآورد شد: y1=a0 e (a1x1+ a2x2+ a3x3+ a4x4) که در آن x1، x2، x3 و x4 به ترتیب ارتفاع ساقه، شدت تغذیه محصول، لقی کوبنده و سرعت کوبنده و a0، a1، a2، a3 و a4 ضرایب ثابت می باشند.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1266_e2e80707b15ec4d74c19a4bdd1999d5f.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 Effect of Biological Nitrogen Fertilizer (Azotobacter) and Plant Density on Yield, Yield Components and Essential Oil of Anise تاثیر کود بیولوژیک نیتروژن دار (آزتوباکتر) و تراکم بوته بر عملکرد و میزان اسانس آنیسون 69 88 1267 FA مطلب حسین‌پور دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه علیرضا پیرزاد دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه حسن حبیبی دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهد محمد حسین فتوکیان دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهد Journal Article 2014 05 05 To evaluate the effects of biological nitrogen (Azotobacter) and plant density on quantitative and qualitative traits of anise, a field experiment was carried out with a factorial combination of deferent levels of Azotobacter (0, 3, 6 Lit / ha) and plant density (50, 25 and 12.5 plants/m2) based on randomized complete block design with 3 replications. Analysis of variance showed the significant effect of biological nitrogen and plant density on plant height, leaf number, peduncle length, number of fertile umbellete/umbel, biomass, essential oil, seeds yield , harvest index of seed and essential oil. The means comparison indicated that the highest plant height and peduncle length were obtained from 50 p/m2 of plant density. Also the highest biomass yield (6319 kg/ha) and seed yield (1017 kg/ha) were obtained from 50 and 25 p/m2 of plant density with 6 Lit/ha of Azotobacter application, respectively. While, the highest yield of essential oil (130 kg/ha) was obtained from 3 lit/ha of Azotobacter and 25 p/m2 of plant density. The lowest yield of biomass, seeds and oil were obtained from 12.5 p/m2 of plant density and control treatment of nitrogen (0 l/ha of Azotobacter). These trends in yield led to highest amounts of seed and oil harvest index at 6 and 3 l/ha of Azotobacter application, respectively. These results showed the increasing essential oil production at relatively low nitrogen. تاثیر کود بیولوژیک نیتروژن دار (آزتوباکتر) و تراکم بوته بر صفات کمی و کیفی آنیسون در آزمایش مزرعهای به صورت فاکتوریل با دو فاکتور آزتوباکتر (صفر، سه، شش لیتر در هکتار) و تراکم بوته (50، 25 و 5/12 بوته در مترمربع) بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار بررسی شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر نیتروژن بیولوژیک و تراکم بوته روی ارتفاع بوته، تعداد برگ، طول دم گل، تعداد چترک بارور در هر چتر، عملکرد زیست توده، عملکرد دانه، عملکرد اسانس، شاخص برداشت دانه و اسانس معنیدار شد. مقایسه میانگینها نشان داد که تراکم 50 بوته در مترمربع بالاترین ارتفاع بوته و طول دمگل را داشتند. مصرف شش لیتر آزتوباکتر در هکتار با50 بوته در مترمربع بالاترین مقدار عملکرد زیست توده (6319 کیلوگرم در هکتار) و با 25 بوته در مترمربع بیشترین عملکرد دانه (1017کیلوگرم در هکتار) را تولید کرد. بیشترین عملکرد اسانس با کاربرد سه لیتر در هکتار آزتوباکتر و تراکم 25 بوته در مترمربع (130 کیلوگرم در هکتار) به دست آمد. گیاهان بدون دریافت نیتروژن در تراکم 5/12 بوته در مترمربع کمترین عملکرد زیست توده، دانه و اسانس را داشتند. این روند تغییرات عملکرد منجر به بیشترین شاخص برداشت دانه و شاخص برداشت اسانس به ترتیب در سطوح شش و سه لیتر آزتوباکتر در هکتار شد که نشاندهنده افزایش تولید اسانس در مقادیر نسبتا پایین نیتروژن است.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1267_d7ec8703e3ce9a6efcd810b1a43be4e6.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 Response of Canola Yield Quantity and Quality to Different Methods of Fertilization in Crop Rotation عکس‌العمل عملکرد کمی و کیفی کلزا به سیستم‌های مختلف کوددهی در تناوب زراعی 87 103 1268 FA خسرو محمدی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج امیر قلاوند دانشگاه تربیت مدرس مجید آقا علیخانی دانشگاه تربیت مدرس اسعد رخزادی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج بابک پاساری دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج سید علی محمد مدرس ثانوی دانشگاه تربیت مدرس مختار اسکندری دانشگاه تربیت مدرس محسن جواهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج غلامرضا حیدری دانشگاه کردستان یوسف سهرابی دانشگاه کردستان Journal Article 2014 05 05 In order to study the effect of crop rotation and different systems of soil fertility on grain yield and quality of canola (Talayeh cultivar), an experiment was conducted at experimental farm of Agricultural Research Center of Sanandaj in 2008 - 2010 growing seasons. Experimental designs were arranged in split-split plots based on randomized complete blocks design with three replications. Main plot consisted three crop rotation, (R1): Chickpea, Sunflower, Wheat, Canola; (R2): Green manure, Chickpea, Green manure, Wheat, Green manure, Canola; (R3): Canola, Canola, Canola. Sub plots consisted of five strategies for obtaining the basal fertilizers requirement that included (N1): farm yard manure; (N2): compost; (N3): chemical fertilizers; (N4): farm yard manure + compost and (N5): farm yard manure + compost + chemical fertilizers; and control (N6). Sub-Sub plots consisted four levels of biofertilizers: (B1): Bacillus lentus and Pseudomonas putida; (B2): Trichoderma harzianum; (B3): Bacillus lentus and Pseudomonas putida & Trichoderma harzianum; and (B4): control, (without biofertilizers). Results showed that rotation, basal fertilizers, biofertilizers and interactions of them have significant effects on grain yield. The highest grain yield was obtained from R2N5B3 treatment, that organic and chemical fertilizers were co applied. Crop rotation, basal fertilizers, biofertilizers and interactions of them have a significant effect on leaf chlorophyll. The highest nitrogen content (38.9 mg/g) and least amount of (N/S) were obtained from N5B3 treatment. Crop rotation, basal fertilizers and biofertilizers have a significant effect on oil percent and oil yield. به منظور بررسی تأثیر روش‌های افزایش حاصلخیزی خاک بر عملکرد و کیفیت دانه کلزا (Brassica napus L.)رقم طلایه در تناوب زراعی، یک آزمایش مزرعه‌ای طی سه سال‌ زراعی 87-86، 88-87 و 89-88 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گریزه سنندج انجام گردید. آزمایش به صورت کرت‌های دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. سه تناوب مختلف زراعی شامل نخود- آفتابگردان - گندم - کلزا (R1)، کود سبز - نخود - کود سبز - گندم - کود سبز - کلزا (R2) و کلزا-کلزا-کلزا (R3) به عنوان عامل اصلی در نظر گرفته شدند. شش روش تامین کود پایه شامل کود دامی (N1)، کمپوست (N2)، کود شیمیایی (N3)، کمپوست+ کود دامی (N4)، کمپوست+ کود دامی+ کود شیمیایی (N5) و تیمار شاهد (N6) به عنوان سطوح عامل فرعی تعیین شدند و چهار ترکیب کود‌های زیستی شامل: باکتری‌های باسیلوس لنتوس و سودوموناس پوتیدا (B1)، قارچ تریکودرما هارزیانوم (B2)، باکتری‌های باسیلوس و سودوموناس + قارچ تریکودرما (B3) و تیمار شاهد (بدون قارچ و باکتری) (B4) به عنوان سطوح عامل فرعی - فرعی انتخاب شدند. نتایج نشان داد که اثر تناوب زراعی، منابع مختلف کود پایه و زیستی و اثر متقابل آن‌ها بر عملکرد دانه معنی‌دار است. در تناوب R2 بیشترین عملکرد دانه کلزا تولید گردید. کاربرد توام کود‌های آلی و شیمیایی همراه با کود‌های زیستی (N5B3) نیز عملکرد دانه را افزایش داد. کلروفیل برگ به طور معنی‌داری تحت تأثیر تناوب، روش‌های مختلف کود دهی و اثر متقابل آن‌ها قرار گرفت. بیشترین میزان نیتروژن دانه (9/38 میلی‌گرم در گرم) و کمترین نسبت (N/S) در تیمار N5 به دست آمد. کود‌های پایه تأثیر معنی‌داری بر درصد روغن و عملکرد روغن دانه داشتند.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1268_526324c932390827c500cf96b34b33b8.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 The Effect of Different Water Quantities on Yield, Water Use efficiency and Cotton Yield Function in Mazandaran Province, Iran تاثیر مقادیر مختلف آب بر عملکرد، کارآیی مصرف آب و تعیین تابع تولید پنبه در استان مازندران 103 111 1269 FA داود اکبری نودهی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر Journal Article 2014 05 05 To study the effect of deficit irrigation on cotton yield, determination of yield function and water use efficiency, an experiment was conducted based on randomized complete block design (RCBD) with four replications on cotton (Sahel variety) in BayeKola, Agricultural Research Station of Mazndaran Province during 2002 - 2003. Irrigation treatments based on 0 , 25, 50, 75, 100 and 125% of water requirement, affected cotton yield significantly (P<0.01). The highest and lowest cotton yield with 1679 and 3099 Kg/ha were obtained from I o treatment (0% of water requirement) and I 3 (75 % of water requirement), respectively; while the highest values of water use efficiency were belonged to I 0 and I 1 treatments. There was no yield reduction in I 3 with 25% less water requirement. While cotton yield in I 2 (with 50% water requirement) was decreased 15%, significantly as compared with I 4 (100% water requirement). Thus, full irrigation is not necessary for cotton irrigation in Mazandaran province, and irrigation with 75% of water requirement could be sufficient. به منظور بررسی تاثیر کمآبیاری بر عملکرد پنبه، تعیین تابع تولید و کارآیی مصرف آب، آزمایشی بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی، در چهار تکرار بر روی پنبه رقم ساحل و به مدت دو سال در ایستگاه تحقیقات کشاورزی بایع‌کلا مازندران به اجرا در آمد. تیمارهای آبیاری بر اساس صفر، 25، 50، 75، 100 و 125 درصد نیاز آبی، عملکرد پنبه را به طور معنی‌داری (01/0 P<) تحت تاثیر قرار دادند. تیمار I0 (صفر درصد نیاز آبی) و I3 (75 درصد نیاز آبی) به ترتیب با 1679 و 3099 کیلوگرم در هکتار، کمترین و بیشترین عملکرد در هکتار را داشتند، اما کارآیی مصرف آب در تیمار I0 و کارآیی مصرف آب آبیاری در تیمار I1 دارای بیشترین مقدار بودند. در تیمار I3 با 25 درصد کاهش آب مصرفی، کاهش عملکرد مشاهده نگردید، در حالی که در تیمار I2 با کاهش 50 درصد میزان آب مصرفی (نسبت به نیاز کامل آبیاری، تیمارI4)، عملکرد بطور معنیدار به میزان 15 درصد کاهش یافت. در نتیجه بر اساس نتایج این آزمایش، در زراعت پنبه به آبیاری کامل نیاز نبوده و 75 درصد نیاز آبی کفایت می‌کند.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1269_996c4a148b8bfea440214e0db37c7db3.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 Investigations of Grain Moisture Content Effect on some Physical Properties of two Paddy Grain Varieties بررسی تاثیر محتوای رطوبت دانه بر برخی خواص فیزیکی دو رقم شلتوک برنج 115 123 1270 FA عزت‌اله عسکری اصلی‌ارده دانشگاه محقق اردبیلی صدیقه شکربیگی دانشگاه محقق اردبیلی سمانه شجاعی دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2014 05 05 Determination of physical properties of agricultural products is very important for optimization design of processing, planting and harvesting machines. Physical properties affect on the losses reducing and quality protection of products at going through of postharvesting process. At this study, the effect of grain moisture content on some physical properties of two varieties paddy grains (Sephidrod and Binam) was investigated. These properties included length, width, thickness, geometrical diameter, mathematical diameter, sphericity, thousand seed weight, bulk density, true volume and true density. The levels of grain moisture content were 10, 14, 18, 22% (w.b.). The results showed that with increasing of grain moisture contain, geometrical diameter, mathematical diameter, area, volume, thousand seed weight, bulk density and true density were increased significantly (p<1%). But true density was decreased. Also Sphericity no verified significantly. .0pt;fC� fm �s New Roman","serif"; mso-bidi-font-family:"B Yagut"'> w.b.22 درصد بودند. نتایج نشان داد که با افزایش محتوای رطوبت محصول ابعاد اصلی، قطرهندسی، قطرحسابی، سطح و حجم دانهها، وزن هزاردانه، چگالی ظاهری و چگالی واقعی به طور معنیداری افزایش مییابد در حالی که حجم واقعی کاهش مییابد. اثر محتوای رطوبت دانه بر ضریب کرویت معنیدار نبوده است. �راس�e � �� و کاهش تبخیر. 12-10 اسفند. دانشگاه شهید باهنر کرمان. صفحههای 141 تا 152. Doorenbos J and Kassam AH, 1979. Yield response to water. FAO Irrigation and Drainage Paper, No 33. English MJ, 1990. Deficit Irrigation. I : Analytical framework .J Irrig and Drain Eng ASCE. 11(3): 344- 411. Howell TA, Davis KR, McCormick RL, Yamada H, WalhoodVT and Meek DW, 1984. Water use efficiency of narrow row cotton. Irrig Sci 5: 195-214. Huang M, Callich J and Zhong L, 2004. Water-yield relationships and optimal water management for winter wheat in the Loes Plateau of China. Irrig Sci 23: 47-54. Kipkorir KK, Reas D and Massawe B, 2002. Seasonal water production functions and yield response factors for maize and onion in Perkerra, Kenya. Agric Water Manage 56: 229-240. Liu WZ, Hansaker DJ, Li YS, Xie XQ and Wall GW, 2002. Interrelations of yield, evapotranspiration and water use efficiency from marginal analysis of water production functions. Agric Water Manage 56: 143-151. Necdet D, Yılmaz E, Sezgin F and Gürbüz T, 2006. Water-yield relation and water use efficiency of cotton (Gossypium hirsutum L.) and second crop corn (Zea mays L.) in western Turkey. Agric Water Manag 82: 63-85. Norwood CA, 2000. Water use and yield of limited-irrigation and dryland corn. Soil Sci Society America J 64: 364-370. Orgaz F, Mateas L and Fereres E, 1992. Season length and cultivar determine the optimum evapotranspiration deficit in cotton. Agron J 65: 464-467. Radin JW, Reaves LL, Mauney JR and French OF, 1992. Yield enhancement in cotton by frequent irrigation during fruiting. Agron J 84: 551–557. Stone JF, Reaves HE and Garton JE, 1982. Irrigation water conservation using wide- spaced furrows. Soil Sci 43: 402- 411. Wanjura DF, Upcharch DR, Mahan JR and Burke JJ, 2002. Cotton yield and applied water relationships under drip irrigation. Agric Water Manage 55: 217-237. تعیین خواص فیزیکی محصولات کشاورزی به منظور طراحی بهینه ماشین های فرآوری، کاشت و برداشت از اهمیت زیادی برخوردار است. برخی از خواص فیزیکی دانهها بر کاهش تلفات و حفظ کیفیت آنها طی عملیات برداشت اثر میگذارند. دراین تحقیق تاثیر محتوای رطوبت دانه بر برخی ازخواص فیزیکی دو رقم شلتوک (سپیدرود و بینام) مورد بررسی قرار گرفت. این خواص شامل طول، عرض، ضخامت، قطرهندسی، قطرحسابی، ضریب کرویت، سطح و حجم دانهها، وزن هزاردانه، چگالی ظاهری، حجم واقعی، چگالی واقعی، در چهار سطح رطوبتی 10، 14، 18 و w.b.22 درصد بودند. نتایج نشان داد که با افزایش محتوای رطوبت محصول ابعاد اصلی، قطرهندسی، قطرحسابی، سطح و حجم دانهها، وزن هزاردانه، چگالی ظاهری و چگالی واقعی به طور معنیداری افزایش مییابد در حالی که حجم واقعی کاهش مییابد. اثر محتوای رطوبت دانه بر ضریب کرویت معنیدار نبوده است.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1270_cb4378898a7c8e6474f476c9d7848387.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 Effects of Different Methods of Tillage on Vicia (Maragheh Variety) Yield in Rotation with Cereal in Dryland Condition بررسی اثر روش‌های مختلف خاک‌ورزی بر روی عملکرد ماشک بهاره رقم مراغه در تناوب با غلات در شرایط دیم 125 133 1271 FA جلیل اصغری میدانی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور اسماعیل کریمی دانشکده کشاورزی دانشگاه مراغه Journal Article 2014 05 05 This study carried out in RCBD with 6 treatments and 3 replication in dry land agricultural research institute during 4 years (2003-2007). In automn tillage treatments and in spring sowing of seeds were completed. Treatments were: T1= Sweep in fall + planting by seed drill in spring, T2= Removing stubble in fall + direct planting by seed drill in spring, T3= Semi-moldboard plow in fall + disk harrow and planting by seed drill in spring, T4= Chisel plow in fall + disk harrow and planting by seed drill in spring, T5= Fertilizer and seed broadcasting by hand and moldboard plow in spring, T6= Chisel plow in fall + fertilizer and seed broadcasting by hand and disk harrow in spring. The results showed that wet and dry forage yields were different among treatments, T4 with 5393 and 3190 kg/ha had the highest forage yield and T5 with 4643 and 2646 kg/ha had the lowest forage yield. This trend was abserved in stubble and grain yield T4 with 3245 and 1121 kg/ha had highest yield and T5 with 2749 and 707 kg/ha had lowest yield. The effect of year on wet and dry forage and grain yields was significantly different (1%) but the intraction of year on treatments was not significant. soil moisture was differ among treatments. moistuer comparison in 3 soil depths showed that T4 treatment was better than other treatments and had 24.90, 26.67 and 28.04 persent soil moisture and T6 treatment had 18.92, 19.18 and 20.87% soil moisture. 2.0pt�l-i��amily:"B Lotus"'> Askari Asli – Ardeh E ،Abbaspour-Gilandeh Y ،2008. Investigation of the effective factors on threshing loss. damaged grains percent and material other than grain to grain ratio on auto head feed threshing unit. American journal of agricultural and biological sciences 3(4): 699-705 Al-Mahasneh MA and Rababah TM ،2007. Effect of moisture countet on some engineering properties of green wheat. Journal Of Food Engineering 79: 1467-1473. Ghasemi Varnamkhasti M ،Mobli H ،Jafari A ،Keyhani AR ،Heidari Soltanabadi ،Rafiee S and Kheiralipour K ،2008. Some physical properties of rough rice (Oryza Sativa L.) grain. Journal of Cereal Science 47: 496-501. Kheiralipour K ،Karimi M ،Tabatabaeefar A ،Naderi M ،Khoubakht G And Heidarbeigi K ،2008. Moisture-Depend Properties of Wheat (Triticum aestivum L.). Journal of Agricaltural Technology 4(1): 53-64 Jain RK and Bal S ،1977. Properties of pearl millet. Journal of Agricultural Engineering Research. 66: 85-91. Mohsenin NN ،1986. Physical properties of plant and animals. Secend Edition. New york. Gordon and Breach science publisher. USA. Reddy BS and Chakravertty A ،2004. Physical properties of raw and parboiled paddy. Biosystems Engineering 88(4): 461-466. FAOSTAT. 2005. Rice production. Available from <http://faostat.fao.org. این آزمایش، برای تعیین روش مناسب خاک‏ورزی و کاشت علوفه در اراضی دیم با 6 تیمار در 3 تکرار به مدت 4 سال زراعی براساس طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در تناوب گندم- علوفه در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم مراغه اجرا ‌شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: T1= شخم با پنجه‌غازی در پاییز + کاشت با خطی‌کار در بهار، T2= جمع‌آوری کاه و کلش در پاییز + کاشت مستقیم با خطی‌کار در بهار، T3= شخم با گاوآهن بدون صفحه برگردان در پاییز + استفاده از هرس بشقابی در بهار و کاشت با خطی‌کار در بهار، T4= شخم با گاوآهن قلمی در پاییز + استفاده از هرس بشقابی در بهار و کشت با خطی‌کار در بهار، T5= دستپاشی کود و بذر و استفاده از شخم با گاوآهن برگرداندار در بهار (شاهد)، T6= شخم با گاوآهن قلمی در پاییز + دست‌پاشی کود و بذر در بهار و مخلوط کردن با هرس بشقابی. نتایج نشان داد که اثر تیمارهای آزمایشی در سطح احتمال 1 درصد بر روی عملکرد علوفه تر و علوفه خشک معنی‌دار بوده و تیمار T4 با 5393 و 3190 کیلوگرم در هکتار به ترتیب بیشترین عملکرد محصول را به خود اختصاص داد و تیمار T5 دارای کمترین عملکرد (4643 و 2646 کیلوگرم بر هکتار) علوفه بود. عملکرد کاه و کلش نهایی و دانه تولیدی نیز در بین تیمارهای آزمایشی در سطح احتمال 1 درصد اختلاف معنی‌داری نشان داد و تیمار T4 به ترتیب با 3245 و 1121 کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد را داشت و تیمار T5 با دارا بودن 2749 و 707 کیلوگرم در هکتار دارای کمترین عملکرد بود. اثر سال بر عملکرد علوفه تر، علوفه خشک، کاه و کلش و دانه تولیدی در سطح احتمال 1 درصد معنی‌دار بود و از نظر درصد رطوبت وزنی موجود در خاک در بین تیمارهای آزمایشی در سه عمق نمونه برداری در سطح احتمال 1 درصد اختلاف معنی‌دار مشاهده گردید. به طوری‌که تیمار T4 در هر سه عمق نمونه‌برداری نسبت به سایر تیمارها برتر بوده و به ترتیب دارای 90/24، 67/26 و 04/28 و تیمار T6 دارای 92/18، 18/19 و 87/20 درصد رطوبت وزنی بود.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1271_471d58420a48d146ba45c6dda7f510fa.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 The Effect of Partial Root Salinization on the Yield and Fruit Quality in Strawberry اثر تنش شوری کلرید سدیم در بخشی از سیستم ریشه بر عملکرد، کمیت و کیفیت میوه توت‌فرنگی 135 144 1272 FA مهری یوسفی دانشگاه پیام نور واحد کلیبر سید جلال طباطبایی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز جعفر حاجیلو دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز ناصر مهنا دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز Journal Article 2014 05 05 Salinity affects the yield and quality of fruit crops as the result of modifying water and nutrient uptake. In split root system it may be possible to reduce the deleterious effect of salinity on the plant growth. Therefore, an experiment was conducted on strawberry (cv. Comarosa) with different concentration of NaCl (0, 30, 60 and 90 mM) in hydroponic system using a randomized complete blocks design. The whole root system was divided into two portions and either even or uneven salinity was applied. The treatments consist of 0:0(nutrient solution alone in both part of the root system), 0:30(one portion of the root system nutrient solution alone and other portion nutrient solution plus 30 mM NaCl) and respectively 0:60, 0:90, 30:30, 60:60 and 90:90 with four replications. The results showed that the increased salinity at two portions of the root systems reduced growth characteristics including fresh and dry weight of plants. However, when one portion of the root system supplied with salinity, the adverse effect of salinity was reduced. Maximum fresh and dry weight and length of fruits were observed in 0:0 and 0:30 treatments while in 90:90 treatment they were reduced. The plants grown with 90:90 died at the end of experiment. The yield and fresh weight of fruits was higher when one portion of root system supplied with solution salinity up to 60 mM. Salinity caused increasing of TSS and EC of fruit juice. The highest and lowest TSS was achieved in 90:90 and 0:0 treatments, respectively, but the total soluble solid (TSS), dry weight and longevity fruits were in 0:30 treatment higher than 0:0 treatment. It can be concluded that use of 0:30 treatments can improve quality of strawberry fruits without reducing yield. تنش شوری با تغییر در الگوی جذب آب و عناصر غذایی، کمیت و کیفیت محصول را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در صورتی که بتوان قسمتی از ریشه گیاه تحت تنش شوری را با آب معمولی آبیاری نمود، شاید اثرات منفی شوری تعدیل یابد. بدین منظور در آزمایشی ریشه‌های گیاه توت‌فرنگی رقم کاماروزا به دو قسمت تقسیم شدند و غلظتهای مختلف شوری کلرید سدیم به هر قسمت ریشه اعمال گردید. تیمارهای آزمایشی شامل محلول NaCl در غلظتهای صفر: صفر (هر دو قسمت ریشه با محلول غذایی بدون NaCl به عنوان شاهد)، 0:30 (در یک قسمت ریشه با محلول غذایی بدون شوری و بخش دیگر محلول غذایی به اضافه 30 میلیمولار NaCl ) و به همین ترتیب 0:60، 0:90، 30:30، 60:60، و 90:90 بودند. آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در گلخانه تحقیقاتی هایدروپونیک دانشگاه تبریز صورت گرفت تا اثر شوری در بخشی از ریشه بر عملکرد و کیفیت محصول توت‌فرنگی مورد بررسی قرار گیرد. .نتایج نشان داد که با اعمال شوری در کل سیستم ریشه‌ وزن تر و خشک میوه‌‌، طول میوه و عملکرد به طور معنی‌داری کاهش یافت. در صورتی که با اعمال شوری تنها در بخشی از سیستم ریشه‌ وزن تر، وزن خشک و طول میوه‌، اسیدیته، pH ، هدایت الکتریکی، مواد جامد محلول) (TSS، عمر انبارمانی میوه‌ها و عملکرد نسبت به شاهد کاهش معنی‌داری نشان ندادند. بیشترین TSS در تیمار 90 :90 و کمترین آن در تیمار شاهد حاصل شد. اعمال شوری 30 میلی‌مولار در یک بخش ریشه منجر به افزایش اسیدیته و TSS میوه (که در طعم میوه نقش مهمی ایفا می‌نمایند)، میزان ماده خشک و افزایش عمر انبارمانی میوه نسبت به شاهد گردید. بنابراین، اعمال شوری حدود 30 میلیمولار به بخشی از ریشه میتواند سبب افزایش کیفیت میوه توت فرنگی بدون کاهش عملکرد شود. olor�r dw`�`<-decoration:none;text-underline:none'> 45(3-4): 237-249. Cuomo GJ and Blouin DC, 1997. Annual ryegrass forage mass distribution as affected by sod suppression and tillage. Journal of Production Agriculture. 10 (2) :256-260. Epplin FM and Alsakkaf GA, 1995. Risk-efficient tillage systems and program participation strategies for land subject to conservation compliance. Rewiew of Agricultural Economics, OklahomaStateUniversity, Still water, Oklahoma, USA. Gwenzi W, Taru M, Mutema Z, Gotosa J and Mushiri SM,. 2008. Tillage system and genotype effects on rainfed maize (Zea mays L.) productivity in semi-arid Zimbabwe. African Journal of Agricultural Research 3 (2):101-110. Hernanz JL, Giron VS and Cerisola C, 1995. Long-term energy use and economic evaluation of three tillage systems for cereal and legume production in central Spain. Soil and Tillage Research 35(4): 183-198. Hughes KA, Horne DJ, Ross CW and Julian JF, 1992. A 10-year maize/oats rotation under three tillage systems. 2. Plant population, root distribution and forage yields. Soil and Tillage Research 22(1-2): 145-157. Jones MJ, Sing M, 2000. Long-term yield patterns in barley-based cropping systems in Northern Syria 2. The role of feed legumes. J.Agric. Sci. (Camb.) 135:237–249 Jones MJ, 2000. Comparation of conservation tillage systems in barley-based cropping systems in northernSyria. Exp. Agric. (Camb.) 36:15–26. Ozpinar S and Baytekin H, 2006. Effects of tillage on biomass, roots, N-accumulation of vetch (Vicia sativa L.) on a clay loam soil in semi-arid conditions. Field Crops Research, 96(2-3): 235-242. Onyari CAN, Ouma JP and Kibe AM, 2010. Effect of tillage method and sowing time on phenology, yield and yield components of chickpea (Cicer arietinum L.) under semi-arid conditions in Kenya. Journal of Applied Biosciences 34: 2156 – 2165.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1272_c23de55666fa398a9cb8629bfef839e1.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 21 1 2011 04 21 Assessment of Climate Change Impact on the Future Development of Apricot and Almond Species. (Case Study: Khorasan Razavi Province) ارزیابی اثرات تغییر اقلیم بر امکان توسعه دو گونه هسته دار بادام و زرد آلو (مطالعه موردی: خراسان رضوی) 145 163 1273 FA رضا اسماعیلی باشگاه پژوهشگران جوان مشهد هوشمند عطایی دانشگاه پیام نور تهران غلامعباس فلاح قالهری دانشگاه اصفهان Journal Article 2014 05 05 In this research, we used downscaled data from ECHO-G General Circulation Models and A1 scenario to investigate the climate change impacts on apricot and almond growth and development in the period between 2010-2039. The main concern is freezing occurrence especially spring coming late and winter heavy freezings that would be limitation factors for the growth. The results of this research showed that, in average, the light and heavy coming late freezing occurrences date will be stopped 13 and 7 days earlier from long term averaging respectively. The occurrence frequency and coming late freezings will also be decreased relative to long term average in the three station including Mashhad, Torbat-e Heydariyeh and Sabzevar. The mapping base on critical temperature occurrence data and phenological stages for apricot and almond in the future period showed that the vast regions of Khorasan Razavi province especially Torbat Heydariyeh will be fall in the to dangerous region. Based on the obtained results of this research, Chenaran, Mashhad and Neyshaboor that are the main producing area of apricot will also be located in the dangerous region. در این تحقیق با استفاده از دادههای ریزمقیاس شده مدل گردش عمومی جو ECHO-G سناریویA1، به ارزیابی پیامدهای تغییر اقلیم بر دو گونه بادام و زردآلو در دوره آماری 1418-1389 پرداخته شده است. تاکید اصلی روی وقوع یخبندانها بخصوص یخبندانهای دیر رس بهاره و شدید زمستانی به عنوان عوامل محدود کننده میباشد. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که به طور متوسط تاریخ وقوع یخبندانهای دیر رس سبک 13 روز و یخبندانهای سنگین هفت روز زودتر از میانگین بلند مدت اقلیمی در منطقه مورد مطالعه به اتمام خواهند رسید. همچنین فراوانی وقوع و شدت یخبندانهای دیر رس در سه ایستگاه منتخب مشهد، تربت حیدریه و سبزوار کاهش چشمگیری نسبت به دوره اقلیمی گذشته خواهد داشت. نتایج پهنهبندی که بر اساس مطابقت تاریخ وقوع دماهای بحرانی با تقویم زراعی بادام و زرد آلو دردوره اقلیمی آینده صورت گرفت، نشان داد منطقه وسیعی از خراسان رضوی از جمله تربت حیدریه که تولید کننده عمده بادام استان است، در منطقه خطر قرار میگیرد. بر اساس نتایج به دست آمده، شهرستانهای چناران، مشهد و نیشابور که تولید کننده اصلی زرد آلو میباشند نیز محدودیت توسعه دارند.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1273_f68c0db90c4b30448761c7a8e9c8b1e7.pdf