دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 2 2014 08 06 Soybean Response to Nitrogen Application Rates in Conventional, Organic and Integrated Fertilizing System بازتاب سویا به مقدار کاربرد نیتروژن در سیستم‌های تغذیه‌ای متداول، آلی و تلفیقی 1 18 1711 FA امیرحسن رفیعی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس مجید آقا علیخانی گروه زراعت- دانشگاه تربیت مدرس سید علی محمد مدرس ثانوی 'گروه زراعت دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2012 07 15 Abstract In order to study the effect of different nutrition systems and nitrogen rates on some quantitative and qualitative traits of soybean (Glycine max (L.) Merill var Williams) grain yield, a field experiment was conducted at Research Farm of Tarbiat Modares University on 2010 growth season. Factorial arrangement of treatments was arranged within RCBD with three replications. The experimental factors were different nutrition systems (Organic, Integrated, Conventional) and nitrogen rates (100, 150 and 200 kg/ha). In organic and conventional systems, nitrogen were obtained the form of zeoponix and urea, respectively. The results showed that the highest grain yield (5650 kg/ha) obtained from integrated nutrition system and in contrast, organic nutrition system produced the lowest grain yield (2617 kg/ha). The highest oil yield (1469 kg/ha) was obtained under interaction of integrated nutrition system and 150 kg/ha nitrogen and lowest oil yield (585 kg/ha) was produced with 100 kg/ha nitrogen in the organic nutrition system. Regarding to the effect of N rates on soybean grain yield, the grain yield increased by increasing the nitrogen rate in such a manner, amount of 200 kgN.ha-1 obtained the highest yield(4780 kg/ha) and application of 100 kgN.ha-1 produced lowest yield(3827 kg/ha). According to our finding, application of integrated nutrition system in soybean along using 150 kg/ha nitrogen with no rhyzobiom inoculation, could encourage the sustainable agriculture goals throughout reduced chemical nitrogen and increase soybean grain yield and quality. چکیده به منظور بررسی تاثیر سیستمهای تغذیهای و مقادیر مختلف نیتروژن بر برخی صفات کمی و کیفی رقم ویلیامز سویا Glycin max L.) ) ، آزمایشی در سال زراعی 1389 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجراء شد. در این آزمایش عوامل مورد بررسی شامل سیستمهای تغدیهای در سه سطح آلی، تلفیقی و متداول و مقادیر مختلف مصرف نیتروژن در سه سطح 100، 150 و 200 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار بودند. در سیستم تغذیه آلی، نیتروژن از منبع کود آلی زئوپونیکس، در سیستم تغذیه متداول، از کود شیمیائی اوره و در سیستم تغذیه تلفیقی به صورت 50- 50 از دو منبع کود شیمیائی و آلی مذکور تامین گردید. در این تحقیق عملکرد کمی، اجزای عملکرد و مشخصات کیفی دانه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیشرین عملکرد دانه (5650 کیلوگرم در هکتار) تحت سیستم تغذیه تلفیقی و کمترین عملکرد دانه( 2617 کیلوگرم در هکتار) در سیستم تغذیه آلی حاصل گردید. بالاترین عملکرد روغن نیز(1469 کیلوگرم در هکتار) در ترکیب تیماری سیستم تغذیه تلفیقی و سطح نیتروژن 150 کیلوگرم در هکتار و کمترین عملکرد روغن (585 کیلوگرم در هکتار) در ترکیب تیماری سیستم تغذیه آلی و سطح نیتروژن 100 کیلوگرم در هکتار بدست آمد. بررسی تاثیر مقادیر نیتروژن بر عملکرد نیز نشان داد که به موازات افزایش سطح نیتروژن، عملکرد دانه افزایش یافت به نحوی که سطح 200 کیلوگرم در هکتار نیتروژن دارای بیشترین عملکرد دانه(6406 کیلوگرم در هکتار) و سطح 100 کیلوگرم در هکتار نیتروژن دارای کمترین عملکرد دانه(5388 کیلوگرم در هکتار) بود. به این ترتیب کاربرد سیستم تغذیه تلفیقی به همراه کاربرد میران 150 کیلوگرم در هکتار نیتروژن در تغذیه گیاه سویا در شرایط عدم تلقیح باکتری رایزوبیوم، علاوه بر کاهش چشمگیر در مصرف کودهای شیمیائی و توسعه کشاورزی پایدار، سبب افزایش عملکرد کمی و کیفی در سویا و افزایش کارائی مصرف نیتروژن در این گیاه میگردد.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1711_bdca7a40af5a0fe41c16b13554bd08ab.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 2 2014 08 06 The Effect of Bio-fertilizer (Phosphate Barvar2) on Onion (Allium cepa L.) تأثیر کود زیستی (فسفات بارور 2) روی عملکرد و برخی صفات کیفی پیاز خوراکی (Allium cepa L) 19 30 1712 FA صاحبعلی بلند نظر دانشکده کشاورزی - دانشگاه تبریز صمد خرسندی دانشگاه تبریز محمد عدلی پور دانشگاه تبریز Journal Article 2012 09 04 Abstract In order to investigate the effect of bio-fertilizer (Phosphate barvar 2) on yield and quality of four onion cultivars (Azar shahr, Horand, Tassuj and Rosita), a factorial experiment was carried out based on Completely Randomized Block Design (CRBD) with three replications. Data analysis showed that interaction effect of bio-fertilizer treatment and onion cultivars on the most traits of onion such as bulbing index, fresh and dry weight of bulbs and bulb yield was significant. Whereas there was no significant difference in aspect of edible scale and bulb center number and bulb total soluble solids (TSS) among treatments. The highest bulbing index was observed in bio-fertilizer inoculated Azar shahr cultivar that is indicating of earliness in bulb formation. Application of bio-fertilizer led to improvement of bulb diameter, so the greatest and smallest bulb were observed in inoculated Tassuj (10 cm) and un-inoculated Rosita (4 cm), respectively. The highest bulb yield was produced by Phosphate barvar 2 inoculated Tassuj cv. (70 T/ha). However there was no significant difference between this treatment and Azar shahr inoculated and un-inoculated plants. Totally our result indicated that presence of Phosphate barvar 2 had positive effects on onion growth and yield. چکیده به منظور بررسی تاثیر کودزیستی فسفات بارور2 بر عملکرد و صفات کیفی چهار رقم پیاز خوراکی(آذرشهر، تسوج، هوراند و رزیتای هلند)، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار به اجرا درآمد. نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد اثر متقابل بین کود زیستی و رقم روی شاخص پیازدهی، وزن تر و خشک سوخ و عملکرد سوخ معنی دار شد. اما صفاتی همچون تعداد فلس خوراکی و تعداد مرکز و نیز درصد مواد جامد محلول(TSS) تحت تأثیر تیمار با کود زیستی قرار نگرفتند. حداکثر شاخص پیازدهی در رقم آذرشهر(95/1) مشاهده شد. گیاهان تیمار شده با کود زیستی نسبت به شاهد دارای اختلاف معنی‌داری بودند که بیانگر پیازدهی زود هنگام می باشد. در حضور کود زیستی قطر سوخ ارقام مورد نظر افزایش یافت که حداقل و حداکثر قطر سوخ به ترتیب به ارقام رزیتای بدون تلقیح با کودزیستی با 4 سانتیمتر‌ و تسوج تلقیح شده با کود زیستی با 10 سانتیمتر اختصاص داشت. بیشترین عملکرد سوخ در رقم تسوج تلقیح شده با فسفات باور 2 و به میزان 70 تن در هکتار تولید شد. با این حال اختلاف آن با تیمار بدون تلقیح تسوج و رقم آذرشهر معنی دار نبود. بطور کلی نتایج این پژوهش نشان داد تیمار با کود زیستی بر صفات رویشی و عملکرد پیاز خوراکی تاثیر مثبت داشته است.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1712_e672f7eab05c8769a8976ebc938a5cd7.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 2 2014 08 06 Effect of Tillage Methods and Residuals Management on Some Physical Properties of Soil to Achieve Sustainable Agriculture تاثیر نوع شخم و مدیریت بقایای گیاهی بر برخی خواص فیزیکی خاک در راستای نیل به کشاورزی پایدار 31 40 1713 FA محمود چگنی جهاد کشاورزی - شوش شاهین انصاری دوست گروه علمی - دانشگاه پیام نور تهران حمداله اسکندری گروه علمی کشاورزی دانشگاه پیام نور تهران Journal Article 2012 07 15 Abstract A field experiment was carried out in Susa during 2008-2009 growing season to evaluate the effect of conservation and conventional tillage systems on some physical properties of soil including, residuals return, bulk density, organic matter percentage, soil moisture content and soil permeability. The experiment was based on randomized complete block design (RCBD) with three replications. Treatments consisted of T1: residuals burning+ moldboard plow+ two times disk; T2: residuals keeping+ moldboard plow+ two times disk; T3: residuals keeping+ chisel plow+ two times disk; T4: residuals keepings+ two perpendicular disks and T5: no tillage. Results showed that tillage methods had significant effect on studied traits where tillage systems in which moldboard plow was used bulk density was significantly lower than other treatments. Albeit, using moldboard plow resulted in lower residuals on soil surface compared to chisel, all tillage methods, except conventional tillage where residuals were burnt, considered as good treatments respect to the suggestion of keeping 30 % of remains on soil surface. Regarding soil moisture content, using moldboard plow resulted in more soil water conservation and more water penetration into soil. Generally, with respect to the shortage of organic matter in the soil and, also, the soil condition of rejoin, using moldboard plow+ two times disks+ keeping residuals on soil surface can be suggested for preparation of seed bed. چکیده یک پژوهش مزرعهای در سال زراعی 88-87 در شهرستان شوش انجام گرفت تا اثر روش های خاکورزی حفاظتی و مرسوم بر برخی خواص فیزیکی خاک شامل میزان برگردان شدن بقایا، وزن مخصوص ظاهری، درصد موادآلی، میزان حفظ رطوبت و نفوذپذیری خاک بررسی شود. آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل آتش زدن بقایا + گاوآهن برگرداندار+ دو بار دیسک (T1)، حفظ بقایا+ گاوآهن برگرداندار+ دو بار دیسک (T2)، حفظ بقایا+ چیزل+ دو باردیسک (T3)، حفظ بقایا+دو بار دیسک عمود برهم (T4) و بی خاکورزی (T5) بود. نتایج نشان داد که روشهای خاکورزی تاثیر معنی داری بر صفات مورد مطالعه داشتند. به طوری که در سیستمهای خاکورزی که گاوآهن برگرداندار استفاده شد، وزن مخصوص ظاهری به طور معنی داری کمتر از سایر تیمارها بود. اگر چه از نظر میزان نگهداری بقایا در سطح خاک استفاده از گاوآهن برگرداندار در مقایسه با چیزل، میزان بقایای کمتری در سطح خاک نگه داشت اما با توجه به توصیه در نگهداری حداقل 30 درصد بقایا در سطح خاک در خاک ورزی حفاظتی، بجز تیمار خاکورزی مرسوم که در آن بقایای گیاهی آتش زده شدند (T1) تمامی تیمارهای خاک ورزی دروضعیت مناسبی قرار داشتند. از نظر حفظ رطوبت در تیمارهایی که در آنها از گاوآهن برگرداندار استفاده شده میزان رطوبت بیشتری در مقایسه با استفاده از چیزل در خود نگه داشتند. همچنین، در تیمار هایی که از گاوآهن برگرداندار استفاده شد آب با سرعت بیشتری در خاک نفوذ کرد. در نهایت، با توجه به کمبود مواد آلی و همچنین شرایط خاک منطقه، گاوآهن برگرداندار+دو بار دیسک+حفظ بقایا جهت انجام عملیات خاکورزی قابل توصیه است.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1713_cefe80f245189010160ff94bbde5eb80.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 2 2014 08 06 Determination of Crop Pattern with Emphasis on Sustainable Agriculture in the Lands Below the Alavian Dam and its Network تعیین الگوی کشت محصولات زراعی با تاکید بر کشاورزی پایدار در اراضی زیر سد علویان 41 54 1714 FA جواد حسین زاد گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز آیدا نامور 'گروه اقتصاد کشاورزی - دانشگاه تبریز باب اله حیاتی گروه اقتصاد کشاورزی- دانشگاه تبریز اسماعیل پیش بهار گروه اقتصاد کشاورزی- دانشگاه تبریز Journal Article 2012 07 15 Abstract Allocation of production factors is closer to reality of sustainable agriculture if this allocation accompanied by economic, social and environmental goals. In recent years the use of excessive and unreasonable chemicals in agriculture has led to soil and water pollution and also cause to human disease. Also Irregular usage of water and using inappropriate methods of irrigation has caused many environmental and economic problems. Therefore, the supply of this vital resource is limited. Adverse effects of chemicals uses in many parts of Iran’s rural are considered. The lands under Alavian dam (Maragheh- Bonab plain) are one of these areas, that every year a large amount of harmful chemicals used there. Accordingly, the present study was to optimize the pattern of cultivated crops with emphasis on some important objectives of sustainable agriculture. To achieve the objectives of this study we use from multiobjective fractional programming. Although the income that obtain from fractional programming model be less than current situation’s income but with considering the negative effects of the current unstable situation and a lot of indirect costs on society, environment and agriculture it would be justifiable. Also if we use fractional programming pattern, there will be no shortage of water consumption in region and also consumption of harmful chemicals such as fertilizers and pesticides would be minimal. چکیده تخصیص عوامل تولید بین فعالیتهای مختلف زراعی به نحوی که همراه با در نظر گرفتن اهداف مناسب اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی واحد کشاورزی باشد، به واقعیتهای کشاورزی پایدار نزدیک‌تر است. در طی سالهای اخیر استفاده بیش از حد و غیرمعقول از مواد شیمیایی در کشاورزی و استفاده بیرویه از آب و بکارگیری روشهای نامناسب آبیاری وضعیت نگران کننده و ناپایداری را در فعالیتهای کشاورزی کشور بوجود آورده است. به نظر میرسد مجموعه اراضی کشاورزی زیر سد و شبکه علویان(دشت مراغه-بناب) نیز از این قاعده مستثنی نبوده و هر ساله مقادیر زیادی از مواد شیمیایی مضر در قالب کودها و سموم شیمیایی در آنجا بکار گرفته میشود. بر این اساس در مطالعه حاضر سعی شده است تا الگوی بهینه کشت محصولات زراعی با تاکید بر برخی اهداف مهم کشاورزی پایدار براساس دادههای مقطعی سال زراعی 90-1389 در این منطقه تعیین شود. اطلاعات مورد نیاز این پژوهش با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی دومرحلهای از طریق تکمیل 288 پرسشنامه از سطح 26 روستای دشت مراغه- بناب بدست آمد. برای نیل به اهداف تحقیق، از الگوی برنامهریزی کسری با اهداف چندگانه استفاده شد. هر چند در الگوی برنامهریزی کسری در کوتاه مدت درآمد ناخالص، کمتر از وضعیت فعلی است ولیکن با در نظر گرفتن عوارض منفی وضعیت ناپایدار فعلی، که هزینههای غیرمستقیم زیادی را بر جامعه و محیط کشاورزی تحمیل میکند، قابل توجیه خواهد بود. همچنین براساس الگوی فوق الذکر مصرف آب به گونهای تنظیم میشود که عمدتا در ماههای مختلف کمبودی از لحاظ این منبع در منطقه وجود نداشته باشد. در ضمن با در نظر گرفتن نتایج الگوی برنامهریزی کسری مصرف مواد شیمیایی زیانآور از جمله کودها و سموم شیمیایی نیز در حداقل خود خواهد بود.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1714_05224085c9f8fdd562918f39cfc841da.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 2 2014 08 06 Measurement the Employing Rate of Organic Agricultural Technologies by Potato Growers in : Fereidan Township سنجش نگرش و میزان بکارگیری فناوری‌های کشاورزی ارگانیک توسط سیب‌زمینی کاران شهرستان فریدن 55 71 1738 FA سید علیرضا قدیمی دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران حسین شعبانعلی فمی دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران علی اسدی دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران Journal Article 2012 12 24 Abstract Organic agriculture as a Sustainable agriculture is one of methods to decrease environmental problems and it is considered as a way to access to stable development of agriculture. Organic agriculture has introduced methods & technologies in accordance with stable agriculture principles to decrease farming environmental results which one of main purposes of agricultural policies in world is development of these methods & technologies. For this purpose, the main aim of this research is measurement the employing rate of organic agricultural technologies by potato Growers in Fariden township, which has been done by measuring method. The survey`s statistical population consisted of all potato growers in Fereidan township (N=14000), that 200 persons were selected according to Cochran formula using proportional categorized sampling. The required data were gathered through using questionnaires which its validity was endorsed by the academic members of development & management group of the University of Tehran and its reliability was verified according to calculating Cronbach alpha coefficient (0.77-0.91). In order to analyze the data, SPSS software was used. The results of research showed that most of potato growers in region of research have more tendency to cultivate organic potato & also most of potato growers have positive observation about organic agriculture but employing rate of organic agricultural technologies and methods by potato growers for potato cultivation was very rare and stability measurement of potato cultivation showed that potato cultivation is not in conformity with agricultural principles in region and most of potato growers according to stability level have located in relatively stable (19.5 %) and unstable levels (68 %). چکیده کشاورزی ارگانیک، به عنوان یک نوع کشاورزی پایدار و یکی از راهکارهای کاهش مشکلات زیستمحیطی و راهی برای دستیابی به توسعه پایدار کشاورزی مورد توجه قرار گرفته است. کشاورزی ارگانیک جهت کاهش پیامدهای زیست محیطی کشاورزی متداول روشها و فناوریهایی مطابق با اصول کشاورزی پایدار معرفی نموده است که توسعه این روشها و فناوریهای یکی از اهداف مهم سیاستهای کشاورزی در سطح جهان است. به همین منظور هدف اصلی پژوهش حاضر(سنجش نگرش و میزان بکارگیری فناوریهای کشاورزی ارگانیک توسط سیبزمینی کاران شهرستان فریدن) است که به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه سیبزمینیکاران شهرستان فریدن است(14000N=) که بر اساس فرمول کوکران 200 نفر به روش نمونهگیری طبقهای متناسب انتخاب شدند. دادههای مورد نیاز از طریق پرسشنامه گردآوری شد، که روایی ظاهری و محتوایی پرسشنامه آن توسط اعضای هیات علمی گروه مدیریت و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران تایید گردید و به منظور بررسی معیار پایایی، از ضریب آلفای کرونباخ استفاده گردید که میزان آن (91/0- 77/0) محاسبه گردید و برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار آماریSPSS استفاده گردیده است. نتایج پژوهش نشان داد اکثر سیبزمینی کاران منطقه مورد مطالعه تمایل بالایی به کشت سیبزمینی ارگانیک داشتند و همچنین اکثر سیبزمینی کاران دارای نگرش مثبتی به کشاورزی ارگانیک بودند ولی میزان بکارگیری روشها و فناوریهای کشاورزی ارگانیک توسط سیبزمینی کاران جهت کشت سیبزمینی خیلی اندک بود و سنجش پایداری کشت سیبزمینی نیز نشان داد که در منطقه مورد مطالعه کشت سیبزمینی با اصول کشاورزی پایدار انطباق ندارد و اکثر سیبزمینی کاران از نظر سطح پایداری در سطح نسبتاپایدار (5/19درصد) و ناپایدار(68 درصد) قرار دارند.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1738_cc0e3779517c42b8f44e02a0c4ad7f40.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 2 2014 08 06 Effects of Soil Nitrogen, Phosphorus and Potassium on Distribution of Rangeland Species, Weeds and Sustainability of Species in Khalat Poshan Rangelands of Tabriz County تأثیر نیتروژن، فسفر و پتاسیم خاک بر پراکنش گونه‌های مرتعی، علف‌های هرز و پایداری گونه‌ها در مراتع خلعت‌پوشان- تبریز 73 83 1740 FA جلیل شفق کلوانق گروه اکوفیزیولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز الهام عباس وند آذر گروه اکوفیزیولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز Journal Article 2013 04 26 Abstract Rangelands as natural ecosystems are consisted of enormous resources of genetic resources and plant species diversity. This diversity implies the rangeland stability against biotic and abiotic factors. In relation to the management of ecosystems, including rangeland ecosystems can be stated that sustainable management of their, is required to identification and assessment of spatial and temporal in its properties in order to optimal and sustainable utilization of resources. In order to study the effects of soil nutrients including Nitrogen (N), Phosphorus (P) and Potassium (K) on dominant rangeland species and weeds distribution in Khalat Poshan rangelands of Tabriz County, fields experiment was conducted using grid sampling and the intersection lines between 20×40 m in 14 ha during 2012 spring. Canonical Correspondence Analysis (CCA) was used to examine the relationship between NPK of soil and rangeland species distribution. In the analysis that was done, the first two CCA axes explained 85% of the variation in 18 dominant rangeland species distribution. The first axis had negative correlation with nitrogen and potassium content in the soil and had positive correlation with phosphorus content, while the second axis showed positively correlation with all three of these elements. Two species of bulbous bluegrass (Poa bulbosa L.) and scariola (Scariola orientalis (Boiss.) Sojak) had highest correlation with phosphorus content of soil, whereas the sainfoin (Onobrichis atropatana Boiss) of the plants that had negative correlation with phosphorus content of soil. salsify (Tragopogon kotsschys Boiss) and trigonella (Trigonella fischeriana Ser.) had highest correlation with potassium content of soil. Between the nutrients studied, the highest correlation was observed between soil nitrogen and potassium. In general it can be said that poverty, lack or imbalance of nitrogen, phosphorus and potassium are essential elements required by plants in rangeland, there by reducing of the useful and palatable pasture species and increased of invasive species and non palatable and the rangeland sustainability will afoul threat of serious injury. Therefore, the sustainable management palatable species of rangelands constant attention is necessary to the balance of NPK in rangelands soil. چکیده مراتع به عنوان یکی از اکوسیستمهای طبیعی در برگیرنده منابع عظیمی از ذخایر ژنتیکی و گونههای گیاهی میباشند. در رابطه با مدیریت اکوسیستمها از جمله اکوسیستمهای مرتعی میتوان اظهار کرد که مدیریت پایدار آنها مستلزم شناخت و ارزیابی تغییرات مکانی و زمانی در خصوصیات آن به منظور بهرهبرداری بهینه و پایدار از منابع میباشد. به منظور مطالعه تأثیر عناصر غذایی موجود در خاک مرتع از جمله نیتروژن (N)، فسفر (P) و پتاسیم (K) روی پراکنش گونه‌های مرتعی و علفهای هرز غالب خلعت‌پوشان شهرستان تبریز، بررسی‌ها بر روی مرتع مذکور در بهار سال 1391 به صورت شبکه‌ای با فواصل 40 متر × 20 متر در مساحتی در حدود 14 هکتار انجام شد. از آنالیز تطبیقی متعارفی (CCA) برای بررسی ارتباط بین NPK خاک و پراکنش گونه‌های مرتعی استفاده شد. دو محور اول CCA توجیه کننده 85 درصد واریانس پراکنش در 18 گونه مرتعی غالب بررسی شده بود. محور اول با محتوی نیتروژن و پتاسیم خاک همبستگی منفی و با محتوی فسفر همبستگی مثبت داشت، در صورتیکه محور دوم با هر سه این عناصر همبستگی مثبت نشان داد. دو گونه چمن پیازک دار ((Poa bulbosa L. و گاو چاق کن (Scariola orientalis (Boiss.) Sojak) بیشترین همبستگی را با میزان فسفر خاک داشتند، در صورتی که اسپرس آذربایجانی(Onobrichis atropatana Boiss.) از جمله گیاهانی بود که با میزان فسفر خاک رابطه منفی داشت. شنگ دماوندی(Tragopogon kotsschys Boiss.) و شنبلیله گرجستانی (Trigonella fischeriana Ser.) بیشترین همبستگی را با پتاس خاک داشتند. بین عناصر غذایی بررسی شده، بیشترین همبستگی بین نیتروژن و پتاسیم خاک مشاهده شد. بطور کلی میتوان اظهار نمود که فقر، کمبود و یا عدم تعادل نیتروژن، فسفر و پتاسیم از عناصر ضروری مورد نیاز گیاهان مرتعی، موجب کاهش گونههای مفید و خوشخوراک مرتعی و افزایش گونههای مهاجم و غیرخوشخوراک میگردد و پایداری مراتع را دچار تهدید و آسیب جدی مینماید. فلذا برای مدیریت پایدار گونههای خوشخوراک مراتع توجه مداوم به تعادل NPK در خاک مراتع ضرورت پیدا میکند.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1740_653ed87796cd89720c435765a8a73da9.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 2 2014 08 06 Evaluation of Nitrogen Rate and Weed Interference Duration on Wheat Grain Yield and Nitrogen Use Efficiency ارزیابی تاثیر مقدار کاربرد نیتروژن و دوره ی تداخل علف های هرز بر عملکرد دانه و کارایی مصرف نیتروژن در گندم زمستانه 85 93 1741 FA حمیدرضا محمددوست چمن‌آباد دانشگاه محقق اردبیلی بهناز پورمراد کلیبر دانشگاه محقق اردبیلی علی اصغری دانشگاه محقق اردبیلی محمد مهدی زاده دانشگاه محقق اردبیلی Journal Article 2013 05 15 Abstract Presence of weeds and crops together in agro-ecosystems requires the much attention intheselection of agricultural practices.This experiment conduced in 2009 to determine nitrogen requirement to take maximum winter wheat yield with weed interference at agricultural research site in agricultural college, university of Mohaghegh ardabili. The experiment was laid out as split-plot in randomized complete block design with three replications. The treatments consisted of three nitrogen levels: [0 (control), 75 & 150 kgNha-1] and duration of weed interference [interference during all season growth (T75), interference for 50 days after April (T50) and weed control (T0)]. The experimental design was Split-plot design in randomized complete block with three replications. Results showed that in weed control plots, increasing the amount of nitrogen, grain yield increased from 2900 to 5128 kg ha-1. In weed interference, doubling the amount of nitrogen fertilizer increased yield loss more than 2 times. In plots without weed interference, doubling the amount of nitrogen increased nitrogen use efficiency from 1.86 to 7.43. While the interaction of weeds and wheat declined nitrogen use efficiency. چکیده حضور علفهای هرز در کنار گیاهان زراعی ضرورت دقت بیشتر در انتخاب عملیات زراعی را به همراه داشته است. به منظور تعیین مقدار نیتروژن مورد نیاز برای رسیدن به حداکثر عملکرد گندم زمستانه و کارایی مصرف نیتروژن در شرایط تداخل علفهای هرز، آزمایشی در سال زراعی 1389 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی انجام شد. تیمارهای مورد آزمایش مقادیر مختلف نیتروژن (0 (شاهد)، 75 و 150 کیلوگرم در هکتار) و طول دوره حضور علفهای هرز (تداخل کامل علف های هرز در تمام طول فصل رشد، تداخل علفهای هرز تا 50 روز پس از شروع رشد بهاره و کنترل کامل علفهای هرز بودند. طرح مورد استفاده اسپلیت پلات در قالب بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار بود. نتایج آزمایش نشان داد که در شرایط کنترل کامل علفهای هرز، با افزایش مقدار نیتروژن، عملکرد دانه گندم از 2900 به 5128 کیلوگرم در هکتار افزایش یافت. افت عملکرد ناشی از رقابت علفهای هرز با گندم با دو برابر شدن مقدار نیتروژن بیش از دو برابر افزایش یافت. در شرایط عدم تداخل علفهای هرز، دو برابر شدن مقدار نیتروژن مصرفی کارایی مصرف نیتروژن را از 86/1 به 43/7 افزایش داد. در حالی که در تداخل علفهای هرز با گندم کارایی مصرف نیتروژن کاهش یافت.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1741_09293b5bf71ca5a2e5af043f22312f0e.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 2 2014 08 06 Using Reduced Rates of Trifluralin and Hand Weeding in Sustainable Weed Management of Fennel (Foeniculum Vulgare Mill.) کاربرد دزهای کاهش یافته تری‌فلورالین و وجین دستی در مدیریت پایدار علف‌های هرز رازیانه (Foeniculum vulgare Mill.) 95 105 1790 FA روح اله امینی دانشگاه تبریز علیرضا یوسفی دانشگاه زنجان Journal Article 2013 01 20 Abstract Using reduced rates of herbicide as integrated with hand weeding is one of the important strategies for sustainable weed management. In order to introduce a practical method for sustainable weed management of fennel (Foeniculum vulgare Mill.), an experiment was carried out in 2011. The experiment was conducted as factorial based on randomized complete block design with three replications. The herbicide was applied preplant-incorporated at 0, 480, 960, 1440, and 1920 g a.i. ha-1. The second factor was supplementary weed control at two levels including one-hand weeding and no-hand weeding. A plot with whole season hand weeding was also included as check. Results showed that without weed control, fennel yield was decreased up to 88.2%, indicating the susceptibility of this plant to weed competition. Weed biomass and fennel yield loss were affected significantly by herbicide and hand weeding as well. Grass weeds were more susceptible to given rate of the herbicide compared with broadleaf weeds. Combination of herbicide with one hand weeding generally improved both grass and broadleaf weeds control. In spite of that, application of recommended rate of trifluralin (1440 g a.i. ha-1) with one hand weeding did not suppress yield loss, which in such treatment 13% yield loss was observed. Also, more effective herbicides and other non-chemical weed management approaches in integration with herbicides should be used in this medicinal plant. چکیده استفاده از دزهای کاهش یافته علفکش در تلفیق با وجین دستی یکی از استراتژیهای مهم در مدیریت پایدار علف های هرز است. به منظور ارائه روش کاربردی در مدیریت پایدار علفهایهرز رازیانه(Foeniculum vulgare Mill.)، آزمایشی در سال 1389 به اجرا درآمد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. علفکش در دزهای صفر، 480، 960، 1440 و 1920 گرم ماده موثره در هکتار بصورت خاک مصرف قبل از کاشت و آمیخته با خاک به کار برده شد. فاکتور دوم کنترل تکمیلی علف هرز در دو سطح شامل یکبار وجین و عدم وجین بود. همچنین یک تیمار عاری از علفهرز به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که عدم مبارزه با علفهایهرز رازیانه عملکرد دانه را تا 2/88 درصد کاهش می دهد، که حاکی از حساسیت زیاد این گیاه به رقابت علفهرز است. زیست توده علفهایهرز و افت عملکرد دانه رازیانه بطور معنی داری تحت تاثیر کاربرد علفکش و اعمال وجین قرار گرفتند. علفهایهرز باریکبرگ حساسیت بیشتری نسبت به پهنبرگها به یک دز معین نشان دادند. اعمال یک وجین کارایی علفکش در کنترل باریک و پهنبرگها را افزایش داد. با این حال، کاربرد دز توصیه شده (1440 گرم ماده موثره در هکتار) به همراه یک وجین نیز نتوانست از کاهش عملکرد اقتصادی جلوگیری نماید، بطوریکه در این شرایط نیز 13درصد کاهش عملکرد دیده شد. همچنین باید علفکشهای با کارایی بالاتر و یا روشهای غیر شیمیایی مدیریت علفهرز در تلفیق با علفکشها در این گیاه دارویی مورد استفاده قرار گیرد.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1790_4f9595e9ee0286ba6acdcd2b916a9656.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 2 2014 07 23 Investigation on Biological Control of Russian Knapweed (Acroptilon repens L.) with Fungal Pathogens بررسی کنترل بیولوژیکی علف هرز تلخه (Acroptilon repens L.) به وسیله عوامل بیماری زای قارچی 107 122 1791 FA نیلوفر معاون دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد رضا قربانی دانشگاه فردوسی مشهد رویا رضائیان دلوئی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2012 12 08 Abstract Russian knapweed (Acroptilon repens L.) is a noxious perennial weed in the family of Asteraceae which caused various problems in field crops, pastures, grasslands and orchards. For collecting fungal pathogens from this weed, as biocontrol agents, a survey was carried out during 2011-2012 in Mashhad and Chenaran areas (north east of Iran). The isolated fungal agents from infected Russian knapweeds were purified. After primary studies, three isolates of Alternaria alternata, Fusarium oxysporum and Puccinia acroptili as the most effective fungal pathogen on Russian knapweed, were selected for host range tests and further studies. Supplementary studies were conducted to evaluate their effect on the target host at different concentrations consisted of 104, 105, 106, 107 spores ml-1. In a separate experiment, the influence of colorless or black plastic cover and dew periods included of 3, 6, 12, 18, 24, 48 hours on disease expression by P. acroptili was studied. In host range test of P. acroptili no any symptom was detected on wheat, barley, conola, sugar beet, tomato, potato, cucumber, green bean, maize and alfalfa whereas, two other isolates induced disease on some of the tested crops. P. acroptili reduced the dry weight of 4-week old seedlings of A. repens by 61%, compare with control. The most sever disease symptoms on seedlings of the target host was obtained from treating with P. acroptili spores at 107 spores ml-1 and 48 hours dew period under black plastic. This treatment, compared with 3 hours dew period under colorless plastic cover, reduced dry weight of A. repens seedlings by 40%, and disease progress curve on the weed was evaluated 24.64%. Based on this research, P. acroptili could be considered as a promising biocontrol agent for Russian knapweed. چکیده گیاه تلخه (Acroptilon repens L.) علف هرزی چندساله وسمج از تیره کاسنی است که سبب بروز مشکلات فراوانی در مزارع، باغات، مراتع وچراگاه ها در ایران و اکثر مناطق جهان می شود. به منظور بررسی امکان کنترل بیولوژیکی تلخه به وسیلهعوامل بیماری زای قارچی، پژوهشی در مناطق مختلف شهرستان چناران و مشهد در سال 1390-1391 صورت گرفت. ابتدا عوامل بیماری زا از روی تلخه جمع آوری و در محیط های کشت آزمایشگاهی خالص سازی شدند. پس از انجام آزمایش های مقدماتی، به منظور تعیین توان بیماری زایی جدایه ها، سه جدایه قارچی شامل Alternaria alternata، Fusarium oxysporum وPuccinia acroptili به عنوان موثرترین جدایه ها برگزیده شدند و آزمون دامنه میزبانی آن ها مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین، بررسی های تکمیلی به منظور تعیین بهترین غلظت سوسپانسیون اسپور از 104 تا 107 اسپور در یک میلی لیتر آب مقطر و تاثیر طول دوره شبنم ( رطوبت اشباع) از سه تا 48 ساعت بر بیماری زایی قارچ بررسی گردید. نتایج آزمون دامنه میزبانی روی 10 گیاه از مهمترین گیاهان اقتصادی منطقه، (شامل گندم، جو، کلزا، گوجه فرنگی، چغندرقند، خیار، لوبیا سبز، ذرت، سیب زمینی و یونجه) نشان داد که از بین جدایه های استخراج شده، تنها Puccinia acroptili هیچگونه بیماری زایی در گیاهان غیر هدف نداشت. همچنین مایه زنی این قارچ در مرحله گیاهچه وزن خشک تلخه را تا 61 درصد کاهش داد. افزون بر آن، سوسپانسیون با غلظت 107 اسپور در میلی لیتر این قارچ در دوره رطوبتی 48 ساعت با اعمال تاریکی، در مقایسه با دوره رطوبتی 3 ساعته و شرایط روشنایی، سبب افزایش سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری تا 62/24 درصد و نیز کاهش وزن خشک گیاهچه تلخه تا 40 درصد گردید. بر اساس نتایج این پژوهش، قارچ P. acroptili را می توان به عنوان یک کاندیدای عامل کنترل بیولوژیکی امید بخش برای تلخه در نظر داشت.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1791_b5a41d653603bf59f49132fcd44f6d4e.pdf

دانشگاه تبریز دانش کشاورزی وتولید پایدار 2476-4310 24 2 2014 09 06 Study on the Biological Characteristics of Erysiphe necator (Syn. Uncinula necator), the Causal Agent of Grape Powdery Mildew Disease in Meshkinshahr بررسی خصوصیات بیولوژیکی (Syn. Uncinula necator) Erysiphe necator عامل بیماری سفیدک سطحی انگور در مشگین شهر 123 133 1792 FA حسین کربلائی خیاوی مربی پژوهشی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل حاجی شیخلینسکی استاد آکادمی ملی علوم آذربایجان، انستیتوی ذخایر ژنتیکی اسداله بابای اهری گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز Journal Article 2012 05 21 Abstract Grape powdery mildew, Erysiphe necator, economicallyis one of the most important diseases of grapevine around the world including Iran, and it may cause considerable damage to vineyards under appropriate conditions for the disease progress. In order to study the biology of the causal agent as well as primary inoculums sources for the establishment of the epidemic, an experiment was carried out in the Meshkinshahr in 1387-1389. Results of the histopathological experiments showed that the fungus survives as mycelia in the dormant infected buds of the grapevine during the winter. Results on the study of the effect of environmental factors on the biology of the causal agent revealed that the temperature range between 16-19°C for 4 days and the relative humidity above 50% favor the growth and activity of the causal agent in the beginning of the growth season. Our results also showed that optimum temperature and relative humidity for the sporulation of the causal agent was 20-25°C and 50-100% respectively with weak light. Fungal conidia were trapped during the formation of 5-6 true leaves and after post bloom. Disease colonies were first observed in the fruit formation and buckshot berries stages. Fungal chasmothecia were observed abundantly at the end of growth season on the leaves, petioles and twigs but they were not able to survive during winter. Our results also revealed that ascospores were not pathogenic on young leaves. چکیده بیماری سفیدک سطحی انگور Erysiphe necator از لحاظ اقتصادی یکی از مهمترین بیماری های انگور در ایران و دنیا بشمار می رود و در صورت فراهم شدن شرایط مناسب خسارت قابل توجهی به تاکستان ها وارد می سازد. به منظور بررسی بیولوژی سفیدک سطحی انگور و عامل مولد مایه تلقیح اولیه در ایجاد اپیدمی آزمایشی در طی سال های 1389- 1387 در مشگین شهر انجام گرفت. بر اساس بررسی های انجام شده قارچ عامل بیماری به صورت میسلیوم در درون جوانه های آلوده و در حال خواب انگور زمستان گذرانی می کند که با مطالعات دقیق هیستوپاتولوژیکی وجود میسلیوم در درون جوانه های در حال خواب به اثبات رسید. نتایج بدست آمده نشان داد که پس از شروع فعالیت رویشی گیاه، اگر به مدت 4 روز میانگین دما بین 19– 16 درجه سلسیوس و میانگین رطوبت نسبی بیش از 50 درصد باشد قارچ عامل بیماری رشد و فعالیت خود را آغاز می کند. دمای مناسب برای رشد و اسپورزایی این قارچ 25-20 درجه سلسیوس به همراه رطوبت نسبی 100– 40 درصد و نور ضعیف است. نخستین کنیدی های قارچ عامل بیماری در مرحله 5 تا 6 برگی و دراز شدن گل آذین ها توسط لام های تله ای به دام افتادند. اولین کلنی های بیماری در مرحله تشکیل میوه و حبه کوچک ظاهر شدند. کاسموتسیوم های قارچ عامل بیماری در آخر فصل رویش به وفور روی برگ ها، دمبرگ ها و شاخه ها تشکیل ولی کلیه کلیستوتسیوم ها در طول زمستان از بین رفتند. در این پژوهش بیماری زایی آسکوسپورهای قارچ عامل بیماری روی برگ های جوان انگور به اثبات نرسید.

https://sustainagriculture.tabrizu.ac.ir/article_1792_3002a5d054ac87985f0c49d45bdc5fe3.pdf