بررسی اثر متقابل کودهای زیستی و شیمیایی نیتروژنه بر صفات کمی و کیفی ذرت شیرین (Zea mays L. saccharata) در کشت تأخیری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان، گروه زراعت، تاکستان، ایران

2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تاکستان، گروه زراعت، تاکستان، ایران

3 دانشیار گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان، گروه زراعت، تاکستان، ایران

4 استادیار گروه تولیدات گیاهی دانشگاه آزاد اسلامی واحد حاجی آباد هرمزگان

10.22034/saps.2021.42637.2571

چکیده

بررسی تأثیر کشت تأخیری، کودهای زیستی و سطوح نیتروژن بر خصوصیات کمی و کیفی ذرت شیرین هدف این تحقیق می باشد. این آزمایش به‌صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در شهرستان تاکستان طی دو سال زراعی 96-1395 و 97-1396 انجام شد. تاریخ کاشت در دو سطح: تاریخ کاشت معمول منطقه (15 خرداد) ، تاریخ کشت تأخیری (15 تیر)، استفاده از کود نیتروژن در دو سطح: مقدار نیتروژن توصیه‌شده (300 کیلوگرم در هکتار) و 20 درصد کمتر از میزان توصیه‌شده (240 کیلوگرم در هکتار) و استفاده از کود زیستی در چهار سطح: عدم مصرف باکتری (شاهد)، بیوسوپر فسفات، ازتوباکتر + آزوسپریلیوم + سودوموناس و ازتوباکتر + بیوسوپرفسفات در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که تیمار ازتوباکتر + آزوسپریلیوم + سودوموناس با میانگین 8/2219 کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد دانه را دارا بود که نسبت به تیمار شاهد حدود 19 درصد افزایش عملکرد داشت. همچنین تیمار ازتوباکتر + آزوسپریلیوم + سودوموناس و تیمار ازتوباکتر + بیوسوپرفسفات در شرایط مصرف 300 کیلوگرم در هکتار نیتروژن به ترتیب با میانگین 2377 و 2279 کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد دانه را نشان دادند. در شرایط مصرف 240 کیلوگرم در هکتار نیتروژن نیز همین ترکیب تیمارها بیشترین عملکرد دانه را دارا بودند که نسبت به عدم مصرف کود زیستی حتی در شرایط کاربرد 300 کیلوگرم در هکتار نیتروژن از برتری نسبی برخوردار بودند. استفاده تلفیقی از کودهای زیستی تثبیت کننده نیتروژن و فسفات می‌تواند تا 20 درصد سبب کاهش مصرف کود شیمیایی نیتروژنه برای رسیدن به حداکثر عملکرد گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigation of nitrogenous biological and chemical fertilizers interaction on quantitative and qualitative traits of sweet corn (Zea mays L. saccharata) under delayed cropping

نویسندگان [English]

  • Rasoul Ali 1
  • Saeid Sayfzadeh 2
  • Alireza Valadabadi 3
  • Naser Shahsavari 4
  • Mohsen Yousefi 2
1 PhD student of Department of Agronomy, Takestan Branch, Islamic Azad University, Takestan, Iran.
2 Department of Agronomy, Takestan Branch, Islamic Azad University, Takestan, Iran
3 Department of Agronomy, Takestan Branch, Islamic Azad University, Takestan, Iran
4 Assistant Professor, Department of Plant Production, Islamic Azad University, Hajiabad Branch, Hormozgan
چکیده [English]

The aim of this study was to investigate the effect of planting date, biofertilizers and nitrogen levels on the quantitative and qualitative characteristics of sweet corn.This experiment was conducted as a factorial experiment as base of a randomized complete block design with three replications in Takestan during the two cropping years 2016-2017 and 2017-2017. Planting date in two levels: common planting date of the region (June 15), delayed planting date (July 15), application of nitrogen fertilizer in two levels: recommended amount of nitrogen (300 kg.ha-1) and 20 Percentage less than the recommended amount (240 kg.ha-1) and the use of bio-fertilizer at four levels: no bacteria (control), bio-super phosphate, azotobacter + azospirillium + Pseudomonas and azotobacter + bio-sporphosphate were considered. The results showed that the treatment of Azotobacter + Azospirillium + Pseudomonas with an average of 22219.8 kg.ha-1 had the highest grain yield, which had a 19% increase in yield compared to the control treatment (no use). Also, Azotobacter + Azospirillium + Pseudomonas and Azotobacter + biosphere phosphate treatment at 300 kg.ha-1 Nitrogen showed an average grain yield of 2377 and 2279 kg.ha-1, respectively. In terms of consumption of 240 kg.ha-1 nitrogen, the same combination of treatments had the highest grain yield, which was relatively superior to non-use of biofertilizer even in application of 300 kg.ha-1 nitrogen conditions. The combined use of nitrogen and phosphate stabilizing biofertilizers can reduce the use of nitrogen fertilizer by up to 20% to achieve maximum yield.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Azotobacter
  • Bio-sporphosphate
  • Sweet corn
  • Chlorophyll
  • Crude carbohydrate