مقایسه رشد، عملکرد و اجزای عملکرد و شاخص‌های ارزیابی در کشت مخلوط شنبلیله (Trigonella foenum-graecum) با شوید (Anethum graveolens)

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد فیزیولوژی گیاهان زراعی، گروه اکوفیزولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

2 عضو هیات علمی آموزشی دانشگاه تبریز

3 استاد گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، گرایش اکولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

4 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

5 دانشجوی دکتری فیزیولوژی تولید و پس از برداشت گیاهان دارویی، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز،

10.22034/saps.2025.59075.3140

چکیده

اهداف: این پژوهش به‌منظور دستیابی به مناسب‌ترین ترکیب کشت از لحاظ آرایش مکانی و بررسی اثر آن روی رشد و عملکرد و اجزای عملکرد شنبلیله و شاخص‌های ارزیابی در کشت مخلوط شنبلیله و شوید انجام شد.
مواد روش‌ها: آزمایش در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با هفت تیمار و سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز اجرا گردید. الگوهای مختلف کشت شامل الگوی کشت خالص شنبلیله و شش الگوی کشت مخلوط شنبلیله و شوید شامل سه الگوی نسبت افزایشی (1:20 و 1:40 و 1:60) و سه الگوی مختلف نسبت جایگزینی (1:1 و 1:2 و 1:3) درنظر گرفته شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که تیمارهای 1:2 و 1:3 بیشترین تعداد شاخه فرعی بارور، وزن خشک گیاه، تعداد دانه در نیام، تعداد نیام در شاخه اصلی و فرعی، تعداد دانه در گیاه، وزن دانه در بوته و عملکرد بیولوژیکی را در شنبلیله داشتند. مجموع ارزش نسبی در کلیه تیمارهای افزایشی بیشتر از تیمارهای جایگزینی بود و در هر دو تیمار، مجموع ارزش نسبی شنبلیله به شوید و شوید به شنبلیله، تیمارهای 1:20 و 1:60 بیشترین مقادیر را داشتند. بیشترین تجمع ماده خشک شنبلیله در تیمارهای 1:2 و 1:3 و بیشترین سرعت رشد گیاه زراعی و سرعت رشد نسبی از کشت خالص به‌دست آمد.
نتیجه‌گیری: در مجموع نتایج بیانگر این است که شوید گیاهی مناسب جهت کشت مخلوط با شنبلیله است. به‌طوری‌که کشت مخلوط جایگزینی 1:2 و 1:3 و در کشت مخلوط افزایشی 1:20 و 1:60 عملکرد شنبلیله را بهبود بخشیده و می‌تواند بیشترین سود اقتصادی را عاید کشاورز بکند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Comparison of Growth, Yield and Yield Components and Evaluation Indices in Mixed Cultivation of Fenugreek (Trigonella foenum-graecum) with Dill (Anethum graveolens)

نویسندگان [English]

  • behzad Shokati Amrollah 1
  • jalil Shafagh 2
  • Saeid Zehtab-Salmasi 3
  • Kazem Ghassemi-Golezani 4
  • Mina Amani 5
1 MSc of Crop ecology, Department of Plant Ecophysiology, Faculty of Agriculture, University of Tabriz, Iran.
2 university of Tabriz
3 Professor of the Department of Plant Ecophysiology, Department of Crop Ecology, Faculty of Agriculture, Tabriz University, Tabriz, Iran.
4 Department of Plant Ecophysiology, Faculty of Agriculture, University of Tabriz,, Tabriz, Iran
5 PhD Student in Production and Post-Harvest Physiology of Medicinal Plants, Department of Horticultural Science and Engineering, Faculty of Agriculture, University of Tabriz, Tabriz, Iran.
چکیده [English]

Background & Objective: This research was carried out in order to achieve the most suitable combination of cultivation in terms of spatial arrangement and to investigate its effect on the growth and yield and yield components of fenugreek and evaluation indices in mixed cultivation of fenugreek and dill.
Methods & Materials: The experiment was carried out in the form of a randomized complete block design with seven treatments and three replications in research farm of the Faculty of Agriculture of the University of Tabriz. Different cultivation patterns including the pure cultivation pattern of fenugreek and six patterns of mixed cultivation of these two plants including three patterns of increasing ratio (1:20, 1:40 and 1:60) and three different patterns of replacement ratio (1:1, 1:2 and 1:3) was considered.
Results: The results showed that the treatments 1:2 and 1:3 had the highest number of fertile branches, number of seeds per plant, number of plants in the main and secondary branches, seed weight per plant and yield. The highest concentration of fenugreek dry matter was obtained in treatments of 1:2 and 1:3, and the highest growth rate of the crop plant and the relative growth rate were obtained from pure cultivation of fenugreek.
Conclusion: Finally, the results show that dill is a suitable plant for mixed cultivation with fenugreek. So that replacement mixed cultivation of 1:2 and 1:3 as well as in additive mixed cultivation of 1:20 and 1:60 has improved fenugreek yield and can bring the most economic benefit to the farmer.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Biological yield
  • Dry Matter
  • Land Equivalent Ratio
  • Relative Crowding Coefficient
  • Relative Growth Rate
دانش کشاورزی وتولید پایدار

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 30 دی 1405

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار